top

Ορθόδοξος Παρατηρητής - Δεκέμβριος 1996

Χριστουγεννιάτικη Εγκύκλιος

Χριστούγεννα 1996

Προς τους Θεοφιλέστατους Επισκόπους, τον Ιερό Κλήρο, τους Μοναχούς και τις Μοναχές, τους Προέδρους των Κοινοτικών Συμβουλίων και όλο το Χριστεπώνυμο Πλήρωμα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής

Περιπόθητοι εν Κυρίω αδελφοί και τέκνα προσφιλή,

Η ιερή Δεσποτική Εορτή των Χριστουγέννων που μας αξιώνει ο Κύριος να εορτάσουμε και εφέτος, αποτελεί συγχρόνως και υπενθύμιση και κλήση.

Υπενθυμίζει, ότι από αγάπη ήλθε ο Χριστός στον κόσμο για να σώσει τον άνθρωπο και να του δώσει μια διαφορετική προοπτική στη ζωή. Να διαγράψει τις αστοχίες του που τον οδήγησαν στην αιχμαλωσία του στο κακό, στη φθορά και στο θάνατο, και να τον ντύσει με ειρήνη, αγάπη, αιώνια ζωή.

Η γέννηση του Χριστού έγινε όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, όταν, δηλαδή, είχε φθάσει η αστοχία και αποξένωση του ανθρώπου από το Θεό στο απροχώρητο, ή, όπως λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης, όταν έφθασε η αμαρτία στο ακρότατο σημείο εξελίξεως. Και το αποτέλεσμά της ήταν ν' αλλάξει ο ρους της ανθρώπινης ιστορίας και να ξαναβρεθεί ο άνθρωπος στην οδό προς την απολεσθείσα κοινωνία με τον Θεό.

Φυσικά και σήμερα υπάρχει αποξένωση, και ακρότητες, πολλές και οδυνηρές, δεν είναι όμως τόσο δυνατή η αποξένωση, όσο ήταν πριν την ενανθρώπηση του Υιού του Θεού. Τα όσα αντίξοα βλέπουμε σήμερα στον κόσμο γύρω μας δεν είναι ικανά να αλλοιώσουν το νέο φρόνημα και την νέα προοπτική που έφερε ο Χριστός στον κόσμο. Η προοπτική αυτή φανερώνεται στην Εκκλησία, η οποία ανανεώνεται από γενεά σε γενεά καθώς ανανεώνονται οι άνθρωποι μέσα της.

Εδώ ακριβώς συναντάμε και την κλήση των Χριστουγέννων. Καλούμασθε να ενστερνισθούμε το φρόνημα του Χριστού που περιγράφεται από τον μέγα Απόστολο των εθνών ως φρόνημα κενώσεως. «Εαυτόν εκένωσεν λαβών δούλου μορφήν», ούτως ώστε να πλουτίσουν οι άνθρωποι, να υψωθούν στα πνευματικά ύψη των θείων αρετών, να λάβουν πείρα θεώσεως.

Για να γίνει όμως αυτό πραγματικότητα χρειάζεται κένωση και από μέρους μας, χρειάζεται αυταπάρνηση, ταπείνωση και υποταγή στο θέλημα του Θεού. Η σωτηρία επιτυγχάνεται με συνέργεια θείας χάριτος και ανθρωπίνης θελήσεως. Είναι μετοχή θείας χάριτος, επειδή είναι και μίμηση Χριστού. Αυτό καταδεικνύουν οι πάμπολλοι άγιοι της Εκκλησίας, οι γνωστοί και οι άγνωστοι, οι οποίοι αναδείχθηκαν πρωτοπόροι μάρτυρες της αλήθειας.

Ιδιαίτερα σήμερα, στην κατάσταση στην οποία βρισκόμασθε, το μήνυμα της κενώσεως, δηλαδή της ταπεινώσεως μπροστά στο Θεό και της υποταγής στο θέλημά του, είναι από τις πιο επείγουσες και επιτακτικές ανάγκες μας. Καλούμασθε να γίνουμε φορείς ειρήνης και συμφιλιώσεως. Να υπερβούμε κάθε διάσταση ή διάκριση που υπάρχει ανάμεσά μας, στις σχέσεις μεταξύ μας και με τους συνανθρώπους μας. Να αγαπήσουμε αλλήλους, να συνεργασθούμε για το κοινό καλό, να φανερώσουμε την ενότητα και τον πλούτο του Χριστού και της Εκκλησίας. Πρέπει να ιδεί ο κόσμος τα καλά μας έργα, να ιδεί τον Χριστό να γεννάται μέσα μας και να μορφώνεται δυναμικά με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Πρέπει να φανερώσουμε το μυστήριο της γεννήσεως του Χριστού μέσω της ανανεώσεως του μυστηρίου της Εκκλησίας ανάμεσά μας.

Εύχομαι τούτα τα Χριστούγεννα να γίνουν σταθμός και αφετηρία στη ζωή όλων μας και της Εκκλησίας, την οποία στερέωσε η θεία χάρις στη μεγάλη τούτη χώρα.

Χαίρετε. Ομονοείτε. Φιλανθρωπεύετε.
Συνεργάζεσθε με ζήλο και αγάπη στον αμπελώνα του Κυρίου.
Χριστός γεννάται, δοξάσατε!

Με πατρική αγάπη και διάπυρες χριστουγεννιάτικες ευχές,

[ υπογραφή ]

(   Ο ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ )

[ Ορθόδοξος Παρατηρητής - Έτος 61, Αρ. 1121 - Δεκέμβριος 1996 - σ. 15 ]


_____________________________


*) Η εγκύκλιος φέρει αρ. πρωτ. 78