top

Προς τον Εκδότην του "Εθνικού Κήρυκα" στη Νέα Υόρκη

9 Ιουλίου 1997

Αξιότιμε Κύριε,

Σαν φοιτητής της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης, διαβάζω τακτικά τον Κήρυκα και ιδιαίτερα τα άρθρα του κ. Θεόδωρου Καλμούκου που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Όμως, σαν δημοσιογράφος που ήμουν πριν εισέλθω στη Σχολή, δεν μπορώ παρά να παρατηρήσω, με μεγάλη μου κατάπληξη, ότι τώρα τελευταία τα αρθρα του κ. Καλμούκου έχουν ξεφύγει από τους κανόνες της δημοσιογραφίας. Νομίζω ότι έχω το δικαίωμα, και σαν δημοσιογράφος και σαν φοιτητής Θεολογίας, να κάνω τις παρατηρήσεις μου για να προσφέρω στους αναγνώστες του Κήρυκα μια ακριβέστερη εικόνα της Σχολής, παρουσιάζοντας την πραγματική όψη της που έχει παραποιηθεί.

Κατ' αρχήν, όταν μιλάει ο κ. Καλμούκος για "ετσιθελική και αναιτιολόγητη απόλυση" (φ. 28/29ης Ιουν. 1997), δημιουργεί εσκεμμένα μια εντύπωση που διαστρεβλώνει τα πράγματα και κάνει τον Αρχιεπίσκοπο να φαίνεται ότι παίρνει απερίσκεπτες αποφάσεις. Αν και δεν είμαι εντεταλμένος να μιλάω για τον Σεβασμιώτατο, εν τούτοις είναι προφανές ότι η αλήθεια είναι ακριβώς το αντίθετο. Όσον αφορά στον π. Στυλιανόπουλο, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι γνώστης του θέματός του και μάλιστα ειδήμων. Από την άποψη όμως των φοιτητών, που σχεδόν ποτέ δεν λαμβάνεται υπόψη από την εφημερίδα, υπάρχουν στοιχεία που αντιφάσκουν στους υπερβολικούς ισχυρισμούς του κ. Καλμούκου.

Ο κ. Καλμούκος αντιφάσκει ακόμη και με τον εαυτό του. Σε προηγούμενα άρθρα του γράφει κριτικά για τον π. Στυλιανόπουλο, υπαινισσόμενος άνθρωπο που ανακατεύει τα πράγματα "ιεροκρυφίως" (φ. 1ης Δεκ. 1996), και "παρασκηνιακώς" (φ. 12ης Δεκ. 1996 η φλ. 30ης Δεκ. 1996). Τώρα όμως τον ονομάζει "πετυχημένο δάσκαλο και άνθρωπο με αξιοπρέπεια και ήθος εκκλησιαστικό..." (φ. 26ης Ιουν. 1997). Έχουμε εδώ μια καθαρή περίπτωση δημοσιογραφικής διπλοπροσωπείας. Έκανα δύο μαθήματα με τον π. Στυλιανόπουλο και μπορώ από την προσωπική μου εμπειρία να πω ότι ο τρόπος με τον οποίο μεταδίδει τις γνώσεις του δεν είναι αποτελεσματικός. Εξ άλλου, κακομεταχειρίζεται τους φοιτητές με το πρόσχημα ότι ακολουθεί αυστηρά ακαδημαϊκά κριτήρια.

Επί πλέον, οι αναγνώστες σας πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι η γενική γνώμη των φοιτητών (φαίνεται ότι οι περισσότεροι ξεχνούν ότι οι φοιτηταί της Θεολογικής Σχολής έχουν και αυτοί γνώμη) είναι ότι ο Αρχιεπίσκοπος έχει τους λόγους του για την μετάθεση του π. Στυλιανοπούλου. Εν πάση περιπτώσει ένας ορθόδοξος ιερέας πρέπει να συμμορφώνεται με τις αποφάσεις του επισκόπου του, όποιος κι αν είναι ο λόγος. Στην Ορθόδοξη εκκλησιαστική ορολογία αυτό σημαίνει υπακοή.

Όσον αφορά στην κατηγορία ότι ο π. Δράγας δήθεν κάλυψε ηθικά σκάνδαλα, το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι ο κ. Καλμούκος είναι αυτός που δημιουργεί το σκάνδαλο με τη δική του μυωπική προκατάληψη, και η εφημερίδα σας του το επιτρέπει, αφού τον αφήνει να κάνει κριτική χωρίς να παρουσιάζει όλες τις πλευρές του θέματος. Γνωρίζω εκδότες που θα επιτιμούσαν, ή ακόμη και θ’ απέλυαν τον κ. Καλμούκο για την κριτική που κάνει στα άρθρα του.

Αυτό είναι τρομερό, γιατί μια τέτοια μονόπλευρη παρουσίαση καταλήγει να κάνει πολύ περισσότερο κακό παρά καλό. Πρόκειται, πραγματικά, για υβριστικά δημοσιεύματα γιατί βεβηλώνουν την Εκκλησία και τη Σχολή, και μάλιστα δυσφημίζει τον χαρακτήρα συγκεκριμένων ατόμων, ρίχνοντας μια σκοτεινή σκιά που υποβιβάζει ολόκληρη την ελληνοαμερικανική ομογένεια. Τέτοιες ιστορίες αποξενώνουν τη νεολαία από την εκκλησία. Σαν δημοσιογράφος, δεν με παραξενεύει αν ο Αρχιεπίσκοπος ή ο π. Δράγας αρνούνται να μιλήσουν σ' ένα δημοσιογράφο που καταφανέστατα έχει κάνει την εκλογή του σχετικά με τη μερίδα που θέλει να υποστηρίζει στην ιστορία του.

Συμπτωματικά, ο κ. Καλμούκος έχει χάσει κάθε αξιοπιστία, γιατί έχει επιδείξει πλήρη έλλειψη αντικειμενικότητας. Σαν εκδότης, νομίζω, αξιότιμε κύριε, ότι πρέπει να ανησυχήσετε. Σαν δημοσιογράφος, θα πρέπει ο ίδιος ο κ. Καλμούκος να βρίσκεται σε ταραχή. Αντίθετα προς τα μνησίκακα άρθρα του κ. Καλμούκου, οι περισσότεροι από τους συμφοιτητές μου (ιδιαίτερα όσοι από εμάς έχουμε επαγγελματική εμπειρία και διαλέξαμε να εισέλθουμε στην ιερατική Σχολή σε κάποια προχωρημένη ηλικία) αισθανόμαστε ότι ο π. Δράγας είναι ένας εξαίρετος ιερέας και καθηγητής, ιδιαίτερα διότι συμπεριφέρεται στους φοιτητές με ευγένεια και εκτίμηση. Είναι ξεκάθαρο ότι αγαπάει τήν Εκκλησία, και ότι πονάει για τη Σχολή, υποστηρίζοντας με φλογερό πάθος τους μαθητές, καί ότι είναι άνθρωπος με δικαιοκρισία, ευσχημοσύνη και ακεραιότητα. Δεν θα επιχειρούσα, ούτε επιχειρώ, όπως συμβαίνει και με όλους τους ώριμους φοιτητές, να κριτικάρω άδικα τον π. Δράγα, που είναι άφοβα και ολοκληρωτικά αφοσιωμένος στη Μητέρα Εκκλησία. Όλοι μας διαφωνούμε με όσους στη Σχολή αντιμάχονται παράλογα τον π. Δράγα. Οι περισσότεροι όμως μένουμε με το στόμα κλειστό επειδή φοβόμαστε να μιλήσουμε.

Τέλος πάντων, θάθελα να ξέρω γιατί αφήνετε τον κ. Καλμούκο να κριτικάρει τον Αρχιεπίσκοπο τόσο σκληρά και τόσο συχνά; Πρώτα πρώτα, δεν είναι δουλειά ενός δημοσιογράφου να το κάνει αυτό. Δεύτερον, δημοσιογραφία χωρίς αντικειμενικότητα είναι καθ' όλα αντιεπαγγελματική και δημοσιογραφικά ανεύθυνη. Και τρίτον, δεν πρέπει κανείς νά εκπλήσσεται τρομερά για το ότι ο Αρχιεπίσκοπος έχει το δικό του όραμα για το μέλλον της Εκκλησίας στην Αμερική (ένα όραμα που είναι συντονισμένο με εκείνο της Κωνσταντινουπόλεως) καθώς επίσης και τα δικά του σχέδια για να εφαρμόσει αυτό το όραμα. Ο Αρχιεπίσκοπος εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου διότι έχει την απαιτουμένη εμπειρία και σοφία για να ηγηθεί της Εκκλησίας στην Αμερική, και για να μας βοηθήσει να κάνουμε μερικές αναγκαίες αλλαγές, όχι επειδή είναι ένας καταπιεστικός δυνάστης, όπως φαίνεται ότι θέλει η εφημερίδα να πιστέψουμε.

Άνθρωποι που κριτικάρουν τον Αρχιεπίσκοπο ότι δήθεν δεν γνωρίζει την "Αμερικανική πραγματικότητα", δεν καταλαβαίνουν οι ίδιοι την Αμερικανική πραγματικότητα. Σε οποιοδήποτε αμερικανικό ίδρυμα είναι πολύ συνηθισμένο να κάνει η καινούργια διοίκηση αλλαγές και να διορίζει νέα πρόσωπα που θα την βοηθήσουν να εφαρμόσει αυτές τις αλλαγές. Αυτή είναι η φιλοσοφία της προόδου. Εάν η καινούργια διοίκηση απλά διατηρεί ό,τι είχε κατοχυρωθεί από την προηγουμένη αυτό θεωρείται οπισθοδρομικό αν όχι σημείο αδυναμίας στην σύγχρονη Αμερικανική κοινωνία, ιδιαίτερα όταν αυτό το ίδρυμα δεν λειτουργεί όσο ορθά και αποτελεσματικά θα έπρεπε.

Όταν ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος ενθρονίστηκε, έκανε ακόμα πιό δραματικές αλλαγές στην αρχή της μεγάλης του θητείας από ό,τι αποφάσισε να κάνει μέχρι τώρα ο παρών Αρχιεπίσκοπος. Και ο πρώην Αρχιεπίσκοπος είχε κατακριθεί αρκετά αυστηρά πριν από τριανταοκτώ χρόνια. Πόσο γρήγορα ξεχνάμε. Αλλά παρά την αυστηρή κατάκριση που έγινε στην αρχή, η Εκκλησία άνθισε σε τέτοιο σημείο που η ελληνική ορθόδοξη πίστη έγινε πασίγνωστη στο δυτικό ημισφαίριο, και αυτό οφείλεται κατά ένα μεγάλο ποσοστό στις προσπάθειες του πρώην Αρχιεπισκόπου.

Εντούτοις, η παλαιά τακτική, μια τακτική που καλλιεργήθηκε και τελικά παραμορφώθηκε πέρα από κάθε αναγνώρηση από μια φούχτα δημαγωγών στη Θεολογική Σχολή, έχει πια τελειώσει. Μετά από σχεδόν σαράντα χρόνια, θα περίμενε κανείς ότι μια αλλαγή θα ήταν ευπρόσδεκτη. Είναι καιρός για αλλαγή, έτσι πρέπει να έχουμε το κουράγιο να αγκαλιάσουμε πρόθυμα την υπόσχεση για όλα τα αγαθά που πρόκειται να συμβούν: "Εστιν δε πίστις ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων. Εν ταύτη γάρ εμαρτυρήθησαν οι πρεσβύτεροι" ( Εβρ. 11:1-2).

Να είσαστε βέβαιος ότι δεν μιλάω για αλλαγή απλά και μόνο για χάρι της αλλαγής. Μιλάω για αλλαγή προς το καλλίτερο. Πιστεύω σθεναρά ότι η Εκκλησία στην Αμερική έχει υποφέρει επειδή η παλιά τακτική δεν λειτουργεί πια. Οι συμφοιτητές μου κι εγώ είμαστε αυτόπτες μάρτυρες στη πρώτη γραμμή αυτής της ατελέσφορης τακτικής, καθώς επίσης και του πείσματος αυτών που αρνούνται να παραιτηθούν από τον απατηλό καί διαστρεβλωμένο σκοπό αυτής της τακτικής. Ο π. Δράγας έχει προσπαθήσει ν’ ανανεώσει το πρόγραμμα της Σχολής και αν του δοθεί η ευκαιρία που χρειάζεται, θα μπορέσει να αναμορφώσει και ν’ ανυψώσει τη Σχολή. Αλλά κάθε φορά οι προσπάθειές του έχουν καταπνιγεί.

Είτε ο κ. Καλμούκος επιθυμεί να το γνωρίσει είτε όχι, η παλιά διοίκηση προξενεί σοβαρά προβλήματα στη Σχολή. Τα μέλη της έχουν δείξει μια προτίμηση για στασιμότητα και δεν φαίνεται να επιθυμούν αλλαγή. Σαν αποτέλεσμα, οι φοιτητές καί οι καθηγητές που πραγματικά ενδιαφέρονται υποφέρουν απ'αυτήν την αδιάλλακτη και ανένδοτη στάση.

Περιμένω να δω ωρισμένους να αμφισβητήσουν την εξουσία της Εκκλησίας χρησιμοποιώντας τους νόμους της πολιτείας. Αν η πρόβλεψή μου είναι σωστή, οι πιστοί θα γίνουν κι αυτοί αυτόπτες μάρτυρες της ίδιας απείθαρχης συμπεριφοράς που έχουν παρατηρήσει οι φοιτητές εκ του πλησίον κατά τα δύο τελευταία ακαδημαϊκά έτη. Αυτά τα ίδια άτομα θα προφασιστούν ότι ενεργούν στο όνομα της ευσέβειας, ενώ στην πραγματικότητα θ’ αποκαλύψουν την προσωπική τους ιδιοτέλεια, η οποία έχει επηρεάσει αρνητικά κατά διάφορους τρόπους πολλούς νέους και μέλλοντες ιερείς. Αυτό είναι καταστρεπτικό για την Εκκλησία στην Αμερική.

Θα έπρεπε να δώσουμε στον Αρχιεπίσκοπο Σπυρίδωνα μια ευκαιρία να επαναεισαγάγει το αιώνιο μήνυμα της Εκκλησίας στούς Ελληνοαμερικανούς πιστούς, το μήνυμα που με τα χρόνια έχει αλλοιωθεί από μια λανθασμένη αίσθηση ανεπάρκειας. Ο νέος εκκλησιαστικός μας αρχηγός είναι ο αρχιποιμήν του ποιμνίου του Θεού σ' αυτή τη χώρα. Επί πλέον, είναι μέσα στη φύση μας, σαν ελληνορθόδοξοι χριστιανοί που είμαστε, να είμαστε υπομονετικοί και να έχουμε την πίστη ότι η εκκλησιαστική ιεραρχία θα ενεργήσει για ό,τι καλλίτερο χρειάζεται το ποίμνιό της.

Στο όνομα της δημοσιογραφικής αμεροληψίας, σας προτρέπω να δημοσιεύσετε αυτό το γράμμα όπως είναι. Δεν θ’ αποδώσετε τιμή σε μένα. Θ’ αποδώσετε τιμή στους αναγνώστες σας που έχουν κατακλυσθεί από μια μονομερή, περιορισμένη και ατελή άποψη.

Σας ευχαριστώ.

Ευάγγελος Λάμπρου
156 Honness Lane
Ithaca, NY 14850
607-273-6142

[ ALITHEIA-ΑΛΗΘΕΙΑ | www.alitheia.org/GT-GR.HTM  -  9 Ιουλίου 1997 ]