top

ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ τύπος - 8 Σεπτεμβρίου 1998

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

είμαστε όλοι

  Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΥ  

Η Αρχιεπισκοπή της Αμερικής

ΧΘΕΣ γράφαμε για την υπομονή με την οποία αντιμετωπίζει τα προβλήματα το Φανάρι. Και ένα από αυτά είναι σήμερα τα όσα "διαπλέκονται" στο χώρο της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, από τότε που ανέλαβε νέος ποιμενάρχης ο κ. Σπυρίδων. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, λοιπόν, με την πείρα αιώνων, βλέπει κάθε γεγονός με τη δική του σοφία. Γνωρίζει ότι έστειλε στις ΗΠΑ έναν μορφωμένο Ιεράρχη, που είχε δύο "αβαντάζ" και, ταυτόχρονα, δύο "ντεζαβαντάζ".

Μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα κατά το... ελληνικότερον. Ο κ. Σπυρίδων είναι νέος και δυναμικός, αλλά όπως όλοι οι νέοι και δυναμικοί επιθυμεί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα να επιτύχει τους στόχους του. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο νέος Αρχιεπίσκοπος είχε να αντιμετωπίσει και να "ανατρέψει" ένα ολόκληρο παρελθόν. Τριάντα επτά χρόνια καθόταν στο θρόνο ο πρώην Αμερικής κ. Ιάκωβος. Έφυγε δε "πικραμένος" κατά το φιλικό του περιβάλλον. Έτσι, ο κ. Σπυρίδων ήταν και είναι υποχρεωμένος να ξεπεράσει με διάφορους τρόπους -ίσως και συγκρουόμενος μερικές φορές- τις όποιες εκφράσεις "πικρίας" του "τέως" και το επί 37 χρόνια κατεστημένο του. Δεν είναι λοιπόν και τόσο εύκολο να υπερπηδηθούν τόσο σημαντικά εμπόδια. Γι' αυτό και το Φανάρι συνιστά υπομονή και "ανατολίτικο λαγοπάτημα" στις κινήσεις παρόμοιων περιπτώσεων, στηρίζοντας την επιλογή του. Εξάλλου, για τους γνωρίζοντες καλά την πρόσφατη ιστορία της Ομογένειας, πολύ χειρότερα είχε υποστεί και επί μία περίπου δεκαετία (1959-1970) ο κ. Ιάκωβος από το κατεστημένο εκείνης της εποχής και από μερίδα του τότε Ελληνοαμερικανικού Τύπου. Μόνον που είχε την τύχη, τα γεγονότα να μην τρέχουν με τις σημερινές ταχύτητες και έτσι να μην δημιουργούνται τόσο ηχηρές τεχνητές εντάσεις. Συνέχισε όμως ο κ. Ιάκωβος και με την υποστήριξη του Πατριαρχείου ξεπέρασε τα προβλήματα, μέσα από επιτυχείς αλλά και ατυχείς ανθρώπινες ενέργειες, γράφοντας τις δικές του σελίδες. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα με τον κ. Σπυρίδωνα. Μέσα από θετικές κινήσεις αλλά και ανθρώπινα λάθη, ίσως χαράσσει τη δική του πορεία. Και χρειάζεται μόνον χρόνος και υπομονή. Ο Ελληνισμός της Αμερικής, δίκαιος κριτής, και αυτός μέσα από τις δικές του ανθρώπινες αντιγνωμίες και αντιπαραθέσεις -τα αρνητικά της (φυλής μας κυνηγούν παντού- θα σταθεί στο πλευρό του νέου Αρχιεπισκόπου, για το συμφέρον των κοινοτήτων και του μέλλοντος, του ελληνικού μέλλοντος των παιδιών του, που είναι ιστορικά συνυφασμένο με την Εκκλησία του. Όσο για τα αστεία που ακούγονται για "αντιρρήσεις" της... ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στην παρουσία Σπυρίδωνος, λόγω "αδυναμίας" να βοηθήσει στα εθνικά θέματα, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε δύο σημαντικά δεδομένα που ορισμένοι, σκοπίμως, τα... ξεχνούν. Πρώτον, όλοι πλέον το έχουν καταλάβει, ότι το Φανάρι δεν δέχεται "υποδείξεις" στις όποιες επιλογές του και δεύτερον, επί τρεις δεκαετίες από την Αριστερά του Πασαλίδη μέχρι και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, όλοι οι "προοδευτικοί" εν Ελλάδι, κυβερνητικοί και μη, "Σ-ΙΑΚΩΒΟ" ανέβαζαν και κατέβαζαν τον πρώην Αμερικής, ο οποίος έκλεινε τ' αυτιά του και βάδιζε το δρόμο του. Το ίδιο ακριβώς αναμένεται να κάνει και με το δικό του αθόρυβο τρόπο δηλώνει πώς θα κινηθεί και στα εθνικά θέματα ο κ. Σπυρίδων, αδιαφορώντας για τις "διαφημιστικές κάμερες" και, φυσικά, για όσους από την Ελλάδα έχουν άλλη άποψη. Γιατί οι πνευματικοί ηγέτες που εκπροσωπούν την ανατολική σοφή Ορθοδοξία, κοιτούν μπροστά και όχι τις μύτες των... παπουτσιών τους...



[ ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ τύπος - 8 Σεπτεμβρίου 1998 - σελ.12 ]