top

ΠΑΡΟΙΚΙΑΚΟΣ Λόγος - 17 Μαΐου 1998

Τα σφάλματα και οι αδυναμίες της GOAL

του Διονύση Κονταρίνη

Σε πρόσφατη συζήτηση από το ραδιοφωνικό πρόγραμμα της κ. Κουτσοπανάγου, είχα υποστηρίξει ότι στον εκκλησιαστικό χώρο της ελληνικής ομογένειας στην Αμερική υπάρχει κάποια συγκεκριμένη κρίση η οποία έχει πάρει τη μορφή ενός πολέμου ανάμεσα στην ομογένεια και σε μια ομάδα ανθρώπων που απαρτίζουν την οργάνωση GOAL.

Αντίθετα στην ίδια συζήτηση η κ. Βάλερη Καρρά, εκπρόσωπος της παραεκκλησιαστικής οργάνωσης Ελλήνων Ορθοδόξων Αμερικανών Ηγετών (GOAL) είχε χαρακτηρίσει την κρίση αυτή σαν μια “ανησυχία”, αποτέλεσμα της μη σωστής διοίκησης της εκκλησίας από τον Αρχιεπίσκοπο κ. Σπυρίδωνα.

Όχι βέβαια διότι, η κ. Καρρά η οποία διαθέτει και κάποιο δοκτοράτο, δεν γνώριζε να κάνει έναν διαχωρισμό μεταξύ ανησυχίας και πολέμου. Απλούστατα τότε στα συμφέροντα της GOAL την εξυπηρετούσε η λέξη “ανησυχία”.

Προσωπικά για μια ακόμη φορά θα επιμείνω και σήμερα στην άποψη που είχα υποστηρίξει τότε. Ότι οπωσδήποτε στον χώρο της Εκκλησίας μας υπάρχει μια κρίση που μάλιστα τώρα τελευταία έχει πλέον εξελιχθεί σε φανερό πόλεμο. Έναν πόλεμο που συνεχίζεται και θα συνεχιστεί τουλάχιστον μέχρι τον Ιούλιο που θα διεξαχθεί στο Ορλάντο της Φλώριδας το Κληρικολαϊκό Συνέδριο της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Όπως πολύ σωστά παρατηρεί σε μια σύντομη συνέντευξή του στην εφημερίδα Πρωϊνή (Μαΐου 5 1998) ο Αρχιεπίσκοπος κ. Σπυρίδων “... οι ενέργειες κατηγοριών και συκοφαντιών της παραεκκλησιαστικής αυτής οργάνωσης θα ενταθούν μέχρι την περίοδο της διεξαγωγής της Κληρικολαϊκής...”

Είναι γνωστό ότι αυτός ο πόλεμος είναι βασισμένος πάνω σε κατασκευασμένες αιτίες κι αυτό αποτελεί μια από τις πολλές αδυναμίες της GOAL. Δεν είναι δυνατόν μια επανάσταση να στηριχθεί πάνω σε φτηνό ψέμα. Κι εκεί προσπάθησε να στηριχθεί η GOAL. Στο φτηνό ψέμα.

Όλον αυτόν τον βρώμικο πόλεμο ενάντια στον Αρχιεπίσκοπο τον έχουν κατασκευάσει άνθρωποι που δεν σεβάστηκαν τις ηθικές αξίες της Εκκλησίας και της Ομογένειας. Άνθρωποι που εμφορούνται από προτεσταντικές τάσεις. Άνθρωποι που κινούνται από ταπεινά ελατήρια. Άνθρωποι που πάνω στην θρησκεία μας και στην ύπαρξη της ορθόδοξης Εκκλησίας θέλουν να παίξουν τα δικά τους “παιχνίδια” με όλα όσα αυτό συνεπάγεται. Είναι οι άνθρωποι της GOAL που για καθαρά προσωπικούς λόγους έχουν θέσει σαν σκοπό τους την ηθική εξόντωση του Αρχιεπισκόπου κ. Σπυρίδωνα. Άλλωστε στην σύντομη συνέντευξή του στην Πρωϊνή, που αναφέρω, ο Αρχιεπίσκοπος κ. Σπυρίδων τοποθετείται ξεκάθαρα....

“Επειδή μιλάμε για συγκεκριμένα πρόσωπα, πρέπει ο κόσμος να ξέρει ότι είναι πρόσωπα δυσαρεστημένα τα οποία κατείχαν ορισμένες θέσεις (στην Εκκλησία της Αμερικής) και δεν τις έχουν σήμερα. Αυτή είναι η πραγματικότητα...”.

Είναι κι αυτό μια ακόμη αδυναμία της GOAL. Ότι τοποθέτησαν δικά τους προσωπικά συμφέροντα σαν βάση ενός πολέμου που ξεκίνησαν για την υποτιθέμενη σωστή λειτουργία της Εκκλησίας στην Αμερική.

Μετά το Συνέδριο του Μαρτίου στο Σικάγο, οι άνθρωποι της GOAL θα έπρεπε να έχουν ακολουθήσει μιαν άλλη τακτική αφού είδαν ότι δεν κατάφεραν να προσεταιρισθούν την λαϊκή βάση. Δεν κατάφεραν να πείσουν ούτε έναν ομογενή ότι έχουν κάποιο δίκιο. Κι είναι ιστορικά αποδεδειγμένοι ότι χωρίς την λαϊκή βάση κανένα κίνημα, καμιά επανάσταση, κανένας πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να κερδηθεί μια “ανησυχία” όπως θέλει να την χαρακτηρίζει η κ. Καρρά.

Μια ακόμη λοιπόν, καθοριστική, αδυναμία της GOAL. Να πείσει την λαϊκή βάση. Άλλωστε το πείραμα που επεχείρησαν με την συγκέντρωση της Αστόριας, τους έδειξε καθαρά ότι για την ομογένεια της Αμερικής αποτελούν ένα “ξένο σώμα”. Όπως και πραγματικά είναι ένα ξένο σώμα. Διότι επιεικώς μπορεί να χαρακτηρισθούν σαν πολύ αφελείς αν πίστεψαν ότι θα μπορούσαν να επιβληθούν και να περάσουν τα μηνύματά τους όταν άνθρωποι που θέλουν να λέγονται επιστήμονες - όπως οι “αξιοπρεπέστατοι” κύριοι του ΚΡΙΚΟΥ - χαρακτηρίζουν σαν προδότες τους απλούς ομογενείς επειδή δεν συμφωνούν με την δική τους γνώμη. Τα όσα έγιναν στην Αστόρια αλλά και μετά στο Marriot Hotel με αποκορύφωμα την βίαιη απομάκρυνση της δημοσιογράφου της Πρωϊνής Σούλας Μαρούλας από τους κ.κ. Κόπαν και Λέλον χαρακτηρίζουν ανθρώπους που πλέον έχουν χάσει την ψυχραιμία τους αφού έχουν καταλάβει πως η αντίστροφη μέτρηση για την ύπαρξή τους έχει αρχίσει.

Τον πόλεμο που ξεκίνησε η GOAL τον είχαμε προβλέψει από την πρώτη στιγμή ότι θα τον χάσει. Κάτι που και οι ίδιοι το φοβόντουσαν. Έτσι μπροστά σ' αυτή την πραγματικότητα τους έχει εγκαταλείψει η ψυχραιμία τους. Κι αυτή η έλλειψη ψυχραιμίας είναι μια ακόμη από τις πολλές αδυναμίες που χαρακτηρίζουν την GOAL. Είχαν την απρονοησία οι άνθρωποι της GOAL αρχίζοντας τούτον τον πόλεμο, να διαφημίσουν τους πατριαρχικούς τίτλους οι οποίοι κατά το παρελθόν τους είχαν απονεμηθεί πιστεύοντας ότι το πυροτέχνημα του πατριαρχικού άρχοντα θα προέτρεπε τους ομογενείς να τους ακολουθήσουν στην πραγματοποίηση των υπόπτων σχεδίων τους. Όμως ο πατριαρχικός τίτλος έγινε μπούμερανγκ γι' αυτούς. Σφάλμα τραγικό όταν κανείς από όλους αυτούς τους κυρίους δεν είχε την ευαισθησία ή την προνοητικότητα να επιστρέψει τον τίτλο του στον Πατριάρχη όταν στο πρόσωπο του Παναγιώτατου έριχνε κάποιες δήθεν ευθύνες.

Από την πρώτη στιγμή που έκαναν γνωστή την ύπαρξή τους τον περασμένο Νοέμβριο, διαφήμισαν την παρουσία τους και τους σκοπούς τους σ' ένα μόνο ομογενειακό έντυπο. Άφησαν έτσι στον καθένα από εμάς το δικαίωμα να κατανοήσουμε αμέσως ότι όλα έχουν ξεκινήσει από κάποια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων και για κάποιους συγκεκριμένους σκοπούς οι οποίοι οπωσδήποτε δεν αφορούσαν το σύνολο. Κι ακόμη στις ολοσέλιδες και πολυσέλιδες διαφημίσεις που καταχωρούσαν στο έντυπο αυτό, ζητούσαν “ηγέτες”. Αν είναι δυνατόν. Να προσπαθούν να προσεταιρισθούν την ομογένεια με την απατηλή υπόσχεση της ηγεσίας. Μα για τόσο αφελείς νομίζουν όλους εμάς τους απλούς ομογενείς.

Αδυναμία μεγάλη αλλά και σφάλμα τραγικό των ανθρώπων της GOAL που δεν θέλησαν και δεν σκέφτηκαν να έχουν με το μέρος τους το σύνολο των ΜΜΕ αλλά αφέθηκαν στις παρανοϊκές και έξω από κάθε πραγματικότητα ενέργειες ενός “ψευτοδημοσιογράφου” με αποτέλεσμα να χάσουν ακόμη και αυτή τη βάση της σωστής και πλήρους ενημέρωσης. Άλλωστε η εχθρότητα που έδειξαν προς την ελευθερία του τύπου ήταν ένα φοβερό χτύπημα πάνω στο κύρος που προσπάθησαν να δώσουν στην οργάνωσή τους οι άνθρωποι της GOAL. Σφάλμα τραγικό αλλά και αδυναμία σκέψεως, κατανόησης και συντονισμού.

“Η GOAL κατέρρευσε” γράφει η Πρωϊνή στο φύλλο της την 5η Μαΐου. Δεν θα συμφωνήσω. Είναι γεγονός ότι η κατάρρευση και η αντίστροφη μέτρηση για την GOAL έχει ήδη αρχίσει. Και θα κρατήσει οπωσδήποτε για κάποιους μήνες ακόμη. Όμως αυτή ακριβώς η περίοδος είναι που θα σημαδέψει την τύχη και το μέλλον της ομογένειας. Διότι οι άνθρωποι αυτοί που ανέλαβαν να ηγηθούν μιας άνευ αιτίας επανάστασης μας έχουν δείξει ότι δεν είναι σε θέση να ελέγχουν τις ενέργειές τους. Μοιάζουν με το πληγωμένο θηρίο το οποίο την ώρα που πεθαίνει προσπαθεί να κάνει όσο μπορεί μεγαλύτερο κακό σ' αυτόν που το πλήγωσε.

Μέχρι τον Ιούλιο που θα γίνει το Κληρικολαϊκό, η GOAL θα συνεχίσει και οπωσδήποτε θα εντείνει τις ανεξέλεγκτες ενέργειές της προκειμένου να εξασφαλίσει κάποια διαπραγματεύσιμα χαρτιά. Διόλου απίθανο να φτάσουν και στα δικαστήρια όπως τόσο αναίσχυντα απειλούν. Άλλωστε ίσως γι' αυτό φρόντισαν και προσεταιρίστηκαν γνωστό δικηγόρο ο οποίος πριν λίγο καιρό ήταν εναντίον του “πρώην” και τώρα τοποθετείται εναντίον του “νυν” Αρχιεπισκόπου και υπέρ του “πρώην”. Αλλά και κάποια κυρία δικηγόρος άγνωστο για ποιους λόγους, ανέλαβε κι αυτή ρόλο τιμωρού.

Η παντελής έλλειψη ψυχραιμίας τους οδήγησε να χάσουν και κάθε ίχνος ντροπής. Διόλου απίθανο να προχωρήσουν στην ολοκλήρωση του σχίσματος της Εκκλησίας, όπως απειλούν και να δούμε την δημιουργία μιας Εκκλησίας αυτοκέφαλης στην οποία πιθανόν να προσχωρήσουν δυο-τρεις κοινότητες τις οποίες βέβαια δεν ελέγχει η GOAL όμως προσπαθεί να τις εξουσιάζει δίκην ιδιοκτησίας.

Τον περασμένο Αύγουστο σε συνέντευξη τύπου την οποία έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος κ. Σπυρίδων με την ευκαιρία του πρώτου χρόνου της ποιμαντορίας στον αρχιεπισκοπικό θρόνο σε ερώτησή μου, αν γνώριζε τι θα συναντούσε ερχόμενος εδώ, είχε απαντήσει: “Εγνώριζα πολύ καλά τι θα συναντούσα, όμως δεν περίμενα πώς θα ήσαν τόσο αριστοτεχνικά οργανωμένα”.

Ποιος λοιπόν φροντίζει για όλη αυτή την αριστοτεχνική οργάνωση; Ποιος κατευθύνει αυτόν τον καταστροφικό για την ομογένεια πόλεμο; Έχει το θάρρος να βγει και να μιλήσει ή προτιμάει να μιλήσει η ιστορία γι αυτόν;

[ ΠΑΡΟΙΚΙΑΚΟΣ Λόγος - 17 Μαΐου 1998 ]