|
Ορθόδοξος Παρατηρητής - Οκτώβριος 1996 Άξιος διάδοχος μεγάλων ανδρών ΤΟΝΙΖΕΙ Ο ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ.- Μήνυμα πίστεως, ελπίδος, αγάπης, εμπιστοσύνης και αισιοδοξίας διά το μέλλον από τη Μητέρα Εκκλησία κόμισε ο Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος κ. Ιωακείμ στους Ελληνορθόδοξους πιστούς των Ηνωμένων Πολιτειών, με την ομιλία του κατά την ενθρόνιση του νέου Αρχιεπισκόπου μας, του από Ιταλίας Σεβασμιοτάτου κ. Σπυρίδωνος. Ευχόμενος ο νέος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής να αποδειχθεί μεγάλος και άξιος συνεχιστής του έργου και της πνευματικής κληρονομιάς των προκατόχων του, ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος, δεύτερος τη τάξει εκ των Ιεραρχών του Οικουμενικού Πατριαρχείου, υπογράμμισε τα προσόντα του κ. Σπυρίδωνος και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι θα αναδειχθεί και εκ των πραγμάτων κατάλληλος για την υψηλή και τιμητική θέση, που του εμπιστεύθηκε ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας και η περί αυτόν Αγία και Ιερά Σύνοδος.
Ενα κερί, εισερχόμενος στον καθεδρικό για τη μεγάλη στιγμή της εν- θρονίσεως. Εμπόδια θα υπάρξουν, τόνισε, και θα απαιτηθεί επίμονη και επίπονη προσπάθεια απ' όλους για την αντιμετώπισή τους. Από σήμερα, ολοκλήρωσε, επιστρατεύεστε όλοι να συστρατευτείτε με τον νέο Αρχιεπίσκοπο και Ποιμενάρχη σας, «για νέες εξορμήσεις, νέες προσπάθειες, νέες ανατάσεις, νέα επιτεύγματα, νέες δόξες, νέους στεφάνους, που θα δοξάζουν το όνομα του Θεού των πατέρων μας, που θα στερεώνουν περαιτέρω την Εκκλησία μας εδώ και που θα κάνουν το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο να εξακολουθήσει να είναι υπερήφανο για όλους σας». Το κείμενο της ομιλίας του Σεβ. Μητροπολίτη Χαλκηδόνος έχει ως εξής: «Κομιστής της μητρικής στοργής και των ευχών του ιερού μας Κέντρου, του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της αγίας Πατριαρχικής ευλογίας του σεπτού Προκαθήμενου αυτού, του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ευρίσκομαι σήμερον εν τω μέσω υμών, διά να εκπληρώσω μίαν τιμητικήν και ευχάριστον εκκλησιαστικήν αποστολήν, ήτοι να ενθρονίσω τον νέον Αρχιεπίσκοπον και ποιμενάρχην σας Σεβασμιώτατον κύριον Σπυρίδωνα τον από Ιταλίας. »Και είναι τούτο τιμή δι' εμέ, διότι αφ' ενός μεν έρχομαι εκ προσώπου του Παναγιωτάτου Πατριάρχου μας και της περί Αυτόν Αγίας και Ιεράς Συνόδου, αφ' ετέρου δε απευθύνομαι προς υμάς, τους κληρικούς και λαϊκούς εκπροσώπους της προσφιλούς Ομογένειας της Αμερικής και σύμπαντα τον λαόν του Θεού, ο οποίος μεγαλουργεί εδώ επί δεκαετίας τώρα, ερριζωμένος εις την Ορθόδοξον πίστην των πατέρων μας και εις τας ευγενείς και ωραίας παραδόσεις του Γένους μας και όχι μόνον μένει ερριζωμένος εις αυτάς αλλά και τας συνεχίζει, και τας ενσαρκώνει εις την καθημερινήν ζωήν του, και τας προβάλλει με υπερηφάνειαν προς τα έξω, και δημιουργεί πολιτισμόν. »Αλλά είναι και ευχαρίστησις και χαρά δια την ελαχιστότητά μου η ενθρόνησις του αδελφού αγίου Αμερικής, διότι μετ' αυτού συνδεόμεθα φιλικώς από της δεκαετίας του '60, από των μαθητικών θρανίων της Ιεράς Θεολογικής Σχολής Χάλκης, εκ της οποίας απεφοίτησαν και οι τρείς προκάτοχοι αυτού όντως μεγάλοι Αρχιεπίσκοποι Αμερικής και επιφανείς εκκλησιαστικοί άνδρες Αθηναγόρας, Μιχαήλ και Ιάκωβος. »Ευχόμεθα να αναδειχθή μεγάλος και ο άρτι εκλεγείς διάδοχος και συνεχιστής του έργου των και της πνευματικής κληρονομίας των, Αρχιεπίσκοπος κύριος Σπυρίδων, να αναδειχθή άξιος της αγάπης, με την οποία τον υποδέχεσθε σήμερον, να αναδειχθή άξιος του ενθουσιασμού, με τον οποίον ηκούσατε το άγγελμα της εκλογής του, και άξιος της αγάπης, με την οποίαν τον υποδέχεσθε σήμερον, να αναδειχθή άξιος της παρακαταθήκης των προκατόχων του και να κρατήσει με υπευθυνότητα και ικανότητα την σκυτάλην, την οποίαν παραλαμβάνει από των χειρών του αμέσου προκατόχου του δια να την παραδώσει και αυτόν με την σειράν του όταν θα επιστή η στιγμή εις τον ιδικόν του διάδοχον. »Και υπάρχουν όλαι οι προϋποθέσεις δια να αναδειχθεί άξιος και μεγάλος: Ο Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων είναι νέος, είναι ακμαίος, είναι ενθουσιώδης, είναι ευπαίδευτος, είναι γλωσσομαθής, είναι Αμερικανογεννημένος αλλά και κοσμοπολίτης. Είναι εργατικώτατος - θα έλεγα χαλκέντερος - είναι σύγχρονος και πεφωτισμένος Ιεράρχης και με την βοήθεια του Αρχιποιμένος Χριστού και την συμπαράστασιν και υποστήρηξιν και βοήθειαν του ποιμνίου του, όλων υμών, αγαπητοί Ελληνοαμερικανοί, είμεθα βέβαιοι ότι θα αναδειχθεί και εκ των πραγμάτων κατάλληλος δια την υψηλήν και τιμητικήν θέσιν, την οποίαν του ενεπιστεύθη η Μήτηρ Εκκλησία, το Οικουμενικόν μας Πατριαρχείον, εν τη αγάπη και τη στοργή του ακριβώς προς την μεγάλην αυτήν και δυναμικήν επαρχίαν του. »Εμπόδια θα υπάρξουν, όπως και προβλήματα προς αντιμετώπισιν και λύσιν. Θα χρειασθεί επίμονος και επίπονος προσπάθεια από μέρους όλων όσοι ειλικρινώς αγαπούν και πονούν την Εκκλησίαν μας. Οπως είπεν ο Πατριάρχης μας προς τον νέον Αρχιεπίσκοπον, θα χρειασθεί νυχθήμερος αγών, αγών ημέραν και νύκτα, εις όλους τους τομείς του εκκλησιαστικού και κοινοτικού βίου προς συντήρησιν και συνέχισιν και επαύξησιν των πολλών επιτευχθέντων μέχρι σήμερον, αλλά και προς διάνοιξιν νέων προοπτικών και ευρέων οριζόντων, καθώς βαδίζομεν γοργώ των πόδι προς έναν νέον αιώνα, προς μίαν νέαν χιλιετία εν Χριστώ. »Ολα αυτά σημαίνουν ότι αρχίζει, συν Θεώ, μια νέα σελίς, μια νέα περίοδος εις την ιστορίαν της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, περίοδος νέων πνευματικών αγώνων και κοινών προσπαθειών, η οποία πρέπει να έχει ως σφραγίδα και γνώρισμα την αγάπην. Διότι αυτήν μας εδίδαξεν, υπέρ πάσαν άλλην αλήθειαν και αρετήν, ο Κύριός μας. Αυτή και μόνον -η αγάπη- είναι ισχυροτέρα και αυτού του θανάτου και ημπορεί να νικήση και να υπερβή την φθοράν, την οποίαν εκείνος φέρει εις τα ανθρώπινα. Η αγάπη του Χριστού διά την Εκκλησίαν Του, «ην περιεποιήσατο διά του ιδίου αίματος» (Πραξ. 20,28), την καθιστά απρόσβλητον, άτρωτον, αιωνίαν, τόσον ισχυράν, ώστε και πύλαι άδου να μη δύνανται να κατισχύσουν αυτής (Ματθ.16,18). Δι' αυτό έλεγεν επιγραμματικώς ο Πατριάρχης Αθηναγόρας: «Δύνανται τα πάντα να ανατραπώσιν, εκτός της Εκκλησίας». Αυτή μένει εις τον αιώνα ως μοναδική κιβωτός σωτηρίας, διότι είναι ο ίδιος ο Χριστός, ο παρατεινόμενος εις τους αιώνας. »Αυτό το μήνυμα πίστεως, ελπίδος και αγάπης και εμπιστοσύνης και αισιοδοξίας διά το μέλλον σάς μεταφέρω από το αείφωτον Φανάριον, από την Μητέρα όλων μας Εκκλησίαν, τον μετά της οποίας σύνδεσμόν σας εχαρακτήριζεν ως «αναλλοίωτον» ο αοίδιμος Πατριάρχης Αθηναγόρας και προσέθετεν εις μίαν εγκύκλιόν του προς τας Κοινότητας της Αρχιεπισκοπής προ εξήκοντα και τεσσάρων ετών: «Και πόσα δεν οφείλομεν, αγαπητοί, εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, εις την Μεγάλην αυτήν Μητέρα Εκκλησίαν! Αν είμεθα Ορθόδοξοι Χριστιανοί, αν λαλώμεν την γλώσσαν των αθανάτων προγόνων, αν διατηρώμεν όλην την κληρονομίαν του παρελθόντος, αν τόσας ελπίδας μέλλοντος ανωτέρου τρέφωμεν, όλα αυτά οφείλομεν εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως... Με τον οβολόν σας κρατείτε αναμμένην την πνευματικήν εκείνην εστίαν, η οποία λέγεται Μεγάλη Εκκλησία και από την οποίαν και θερμαινόμεθα και φωτισμόν λαμβάνομεν και δύναμιν αντλούμεν διά την ζωήν».
Ο Αμερικής Σπυρίδων ευλογεί τόυς συνερ- γάτες του στο παρεκ- κλήσιο της Ι. Αρχιεπι- σκοπής, το βράδυ της άφιξής του. »Οντως, αγαπητοί αδελφοί και πατέρες, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον είναι πάντοτε η βακτηρία και η ασφάλειά σας, είναι ο εύδιος λιμήν, εις τον οποίον ημπορείτε να εύρετε νηνεμίαν και καταφύγιον εις όλας τα τρικυμίας του βίου σας ως Εκκλησίας και ως Ομογένειας. Και μόνον το γεγονός ότι το Φανάριον εφρόντισε να σας αποστείλη εκάστοτε εκλεκτούς ποιμένας και εν Χριστώ ποδηγέτας, οι οποίοι ετίμησαν και ανέδειξαν το ορθόδοξον ράσον καιτο όνομα του ευσεβούς Γένους μας εις την μεγάλην, ένδοξον και ισχυράν Αμερικανικήν Συμπολιτείαν, και μόνον αυτό το γεγονός αρκεί να μαρτυρήση ότι εκ Φαναρίου εκπέμπεται φως και περισσότερον φως, το οποίον φωτίζει τον δρόμον σας και καταυγάζει τη ζωήν και τα έργα σας. »Τέκνα φωτόμορφα της Εκκλησίας, επιστρατεύεσθε όλοι από της σήμερον και καλείσθε υπό της Μητρός Εκκλησίας να συστρατευθήτε με τον νέον Αρχιεπίσκοπον και Ποιμενάρχην σας διά νέας εξορμήσεις, νέας προσπαθείας, νέας ανατάσεις, νέα επιτεύγματα, νέας δόξας, νέους στεφάνους που θα δοξάζουν το όνομα του Θεού των πατέρων ημών, θα στερεώνουν περαιτέρω την Εκκλησίαν μας εδώ και θα κάμουν το Οικουμενικόν μας Πατριαρχείον να εξακολουθήση να είναι υπερήφανον δι' όλους υμάς. »Λοιπόν, αδελφοί, χαίρετε, καταρτίζεσθε, παρακαλείσθε, τό αυτό φρονείτε, ειρηνεύετε, καί ο Θεός της αγάπης καί ειρήνης έσται μεθ' υμών... Η χάρις του Κυρίου Ιησού Χριστού καί η αγάπη του Θεού και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος μετά πάντων υμών. Αμήν» (Β' Κορ. 13, 11-13). [ Ορθόδοξος Παρατηρητής - Ετος. 61, Αρ. 1119 - Οκτώβριος 1996 - σσ. 14, 17 ]
|
|
|
|
|