|
Ορθόδοξος Παρατηρητής - Σεπτέμβριος 1997 Αρχή της Ινδίκτου, του Νέου Εκκλησιαστικού Ετους
Ἴνδικτον ἡμῖν εὐλόγει Νέου Χρόνου (Στίχοι εἰς τήν Ἴνδικτον) Προς τους Ιερατικώς προϊσταμένους, τους προέδρους την ελληνορθοδόξων Κοινοτήτων, τους μοναχούς και τις μοναχές, τα Διοικητικά Συμβούλια των Φιλοπτώχων Αδελφοτήτων, τη Νεολαία και όλους τους ευσεβείς Χριστιανούς της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής Αδελφοί μου εν Κυρίω προσφιλείς, Η αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή του Νέου Εκκλησιαστικού Ετους, συμπίπτει εφέτος με την Ημέρα Εργασίας (Labor Day), την αμερικανική εθνική εορτή. Αυτή η ευτυχής συγκυρία, μας δίνει την ευκαιρία για μια μικρή ανάπαυλα από τον καθημερινό μας μόχθο και για στοχασμό γύρω από το νόημα της εργασίας που ο καθένας μας επέλεξε, επιδιώκοντας να ζήσει με αξιοπρέπεια και εντιμότητα στην κοινωνία μας. Ως ποιμενάρχης σας, δράττομαι κι εγώ της ευκαιρίας αυτής για να προβώ σε μια σφαιρική ανασκόπηση της πρώτης χρονιάς της διακονίας μου ως Αρχιεπισκόπου Αμερικής. Στη διάρκεια της χρονιάς που πέρασε, ζήσαμε όλοι μας διάφορες και ποικίλες αλλαγές και μεταβολές. Μερικές απ' αυτές ήταν δύσκολες. Απ' την αρχή κιόλας της αλληλογνωριμίας μας θαύμασα το μεγάλα επιτεύγματα την άξιων ιερέων μας και την ευσεβών πιστών της Αρχιεπισκοπής μας. Η εβδομηκοστή πέμπτη επέτειος της Αρχιεπισκοπής μας, την οποία γιορτάζουμε εφέτος, αποτελεί ορόσημο που δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Ο ελληνορθόδοξος λαός της Αμερικής έθεσε θεμέλια που παραμένουν ακλόνητα. Αυτά τα θεμέλια ανάγονται όχι μόνο στις γενιές που προηγήθηκαν —στους γεραρούς προκατόχους μου, στους πατέρες και στις μάνες σας, στους προπάτορές μας και σε ολόκληρη χορεία πιστών ιερέων— αλλά διά μέσου των αιώνων φθάνουν μέχρι και τους Αγίους, τους Μάρτυρες, τους Πατέρες της Εκκλησίας, τους Πατριάρχες, τους Αποστόλους και σ' αυτόν τον ίδιο τον ακρογωνιαίο λίθο της Εκκλησίας: τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό. Φαντασθείτε το! Οταν σε λίγες εβδομάδες έλθει στην Αμερική ο πνευματικός πατέρας όλων μας, η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, στο πρόσωπό του θα ξαναβιώσουμε τη μνήμη και τον πνευματικό δεσμό πού, μέσω του Πρωτοκλήτου Αποστόλου Ανδρέα, μας συνδέει με τον διο τον Χριστό. Πώς πρέπει λοιπόν ν' αρχίσουμε αυτό το Νέο Χρόνο, πώς ν' αποδυθούμε σ' αυτό το νέο ξεκίνημα; Πώς μπορούμε πρεπόντως να τιμήσουμε τους Θεμελιωτές της Αρχιεπισκοπής μας; με ποιο τρόπο πρέπει να καλωσορίσουμε την Α.Θ. Παναγιότητα στην Αμερική; Αδελφοί μου αγαπητοί, η ημέρα της Ινδίκτου ―της αρχής δηλαδή του Εκκλησιαστικού μας Ετους— είναι κατά την παράδοση και η ημέρα που ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εισήλθε στη Συναγωγή της ιδιαίτερής του πατρίδας, της Ναζαρέτ, και ανέγνωσε την παρακάτω περικοπή από το Βιβλίο του προφήτη Ησαΐα: «Πνεύμα κυρίου επ' εμέ ου είνεκεν έχρισέν με ευαγγελίσασθαι πτωχοίς, απέσταλκέν με, κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν και τυφλοίς ανάβλεψιν, αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει, κηρύξαι ενιαυτόν κυρίου δεκτόν» (Λουκ. δ' 18-19, Ησαίας ξα' 1-2). Εγκαινιάζοντας το Νέο αυτό Ετος της Χάριτος απευθύνω τους λόγους αυτούς προς όλους τους πιστούς της Αρχιεπισκοπής μας, και μάλιστα προς τους αγαπητούς αδελφούς Επισκόπους, τους ευλαβείς ιερείς και τους ευσεβείς λαϊκούς πιστούς μας που είναι οι απαραίτητοι συνεργοί και συνεπίκουροι της Εκκλησίας. Ανυψώστε τις καρδιές σας και λάβετε το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος. Ενστερνισθείτε την αποστολή του κηρύγματος του Ευαγγελίου, πρώτα προς όσους ζουν σε πνευματική φτώχεια, και οι οποίοι, αν και πλούσιοι σε υλικά αγαθά, είναι ενδεείς και φτωχοί σε αγάπη, ελπίδα και πίστη. Ανοίξτε τον εαυτό σας στον πλησίον σας, είτε είναι μέλος της οικογένειάς σας, είτε ενορίτης, είτε κληρικός. Κηρύξετε ακόμα τη συγχώρεση, το έλεος και την απελευθέρωση προς όσους ζουν παγιδευμένοι στη φυλακή της αμφιβολίας και του μίσους. Αφήστε την αγάπη και τη συμπόνια σας να γίνει το φως, το δεύτερο φως, για όσους έχουν τυφλωθεί απ' την κακία, τη ζηλοφθονία και την απληστία. Και όσους έχουμε ίσως πληγώσει είτε από αμέλεια είτε κατά λάθος, ας τους αποκαταστήσουμε την πνευματική υγεία με το έργα μας. Κοντολογίς, αδελφοί προσφιλείς, ας ανακηρύξουμε το Νέο αυτό Εκκλησιαστικό Ετος ως έτος καταλλαγής και συμφιλιώσεως ―«κηρύξαι ενιαυτόν κυρίου δεκτόν»― έτος κατά το οποίο ο ιδιος ο Κύριος μάς δέχεται με αγάπη και συγχώρεση και κατά το οποίο αποδεχόμασθε αλλήλους. Δεν αποτελούμε ήδη ένα σώμα και μία οικογένεια εν Χριστώ; Οπως ακριβώς είμαστε ενωμένοι με τον Κύριο μέσω του τιμίου σώματος και αίματός Του, έτσι είμαστε μυστικά ενωμένοι και μεταξύ μας. Ας βαδίσουμε λοιπόν προς τα εμπρός μ' αυτή την ενότητα επ' αγαθώ της Εκκλησίας και για το καλό των παιδιών μας.
Με πολλή πατρική αγάπη, [ Ορθόδοξος Παρατηρητής - Ετος. 62, Αρ. 1131 - Σεπτέμβριος 1997 - σσ. 13, 14 ]
|
|
|
|
|