Να τερματιστούν τα Χάλια & Σκάνδαλα στη Θεολογική Σχολή

o ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ - Φεβρουάριος 1998

Ελεύθερο Βήμα

Ανάλυσις του Ιερομνήμονος ΦΙΛΙΠΠΟΥ Γ. ΓΙΑΛΕΨΟΥ

ΒΟΣΤΩΝΗ.
Αφορμή διά το παρόν μας γράψιμο, με θέμα τη σοβαρή κατάσταση και τα χάλια που παρουσιάζει από καιρό τώρα το μόνο ανώτερον πνευματικό μας Ίδρυμα. η Θεολογική μας Σχολή, που είναι ένα από τα φωτεινά πνευματικά κέντρα της χώρας εις την οποία ζώμεν, μας έδωσεν το δριμύ κατηγορώ της Επιστολής του προέδρου αυτής Επισκόπου Ησαΐα, προς το καθηγητικό προσωπικό της Σχολής.

Λόγια που απηχούν τα χάλια ενός ιδρύματος εντός του οποίου θα έπρεπε να βασιλεύει η αληθής και άδολος αγάπη του Χριστού.

Εάν η αγάπη του Χριστού δεν βασιλεύει εις τας καρδίας των διδασκόντων και διδασκομένων, τότε πως το ίδρυμα αυτό θα προσφέρει εις την ομογένειαν, ανωτέρους εις το ήθος κληρικούς, διά να ποιμάνουν τον λαόν του Θεού, όστις αναμένει να δη το ζωντανό παράδειγμα της καλής συμπεριφοράς των πνευματικών των Πατέρων;

Συγχαρητήρια ανήκουν εις τον Επίσκοπον Ησαΐαν, όστις από ψυχική αγανάκτησιν έφθασεν στο σημείον να γράψη, ό,τι έγραψε, με σκοπόν, όπως και παρρησία εκθέτει τα εσωτερικά χάλια της Σχολής, που είναι ο χαλασμένος καρπός της κακής διοικήσεως της «πάλαι-ποτέ διαλαμψάσης Αρχιεπισκοπής Β. και Ν. Αμερικής».

Η κακή διοίκησις αυτής, σε βαθμό να αλλάζη τους Διευθυντάς αυτής και Προέδρους, όπως αλλάζει το φίδι το υποκάμισό του, αιτία σοβαρή, για την δολοφονίαν του ηθικού και του γοήτρου της Σχολής, η οποία τα τελευταία χρόνια έχασε τον σεβασμόν και την εκτίμησιν της ομογενείας μας σε βαθμό που περιφρόνησεν την οικονομικήν της βοήθειαν.

«Το να πω ότι ντρέπομαι για μερικούς από σας δεν είναι αρκετό και επί πλέον το μίσος που έχετε μερικοί ο ένας για τον άλλον είναι συνταρακτικό και ο εγωϊσμός μερικών από εσάς είναι ακράτητος, γράφει στην επιστολήν του ο Επίσκοπος Ησαΐας».

Λόγια σοβαρά. καυστικά, αληθινά και λόγια ψυχικής αγανακτήσεως ενός ανθρώπου, που επί έτη έχει ζήσει την εσωτερικήν ζωήν της Σχολής και ωσαύτως την έχει γνωρίσει καλώς και προσωπικώς άνευ εξωτερικών επεμβάσεων.

Καθ' όσον είμεθα εις θέσιν να γνωρίζωμεν, και αυτός αποχώρησεν στο παρελθόν με ψυχικόν πόνον. Πονεμένοι έφυγον και πολλοί άλλοι.

Τώρα, γνώστης των πραγμάτων, τον έφερεν η θεία πρόνοια, στην θέσιν αυτήν που κατέχει, διά να διορθώση εκείνα τα οποία η παρελθούσα δοίκησις της Εκκλησίας μας δεν κατόρθωσεν να επιλύση.

Το κακό είναι ότι η κατάστασις και τα χάλια της Σχολής διαιωνίζονται προ πολλών ετών και ουδείς είχεν το σθένος για να θίξη, φοβούμενος ίσως την θέσιν του και την εύνοιαν μιας αρχής η οποία μεριμνούσε «περί πολλών και διαφόρων ζητημάτων», ενώ υπήρχεν μια σπουδαία χρεία, η πνευματική και ηθική εξύψωσις του πνευματικού αυτού ιδρύματος.

Δεν είναι μόνον η μη χριστιανική συμπεριφορά των καθηγητών, τους οποίους παρρησία κατηγορεί ο Επίσκοπος Ησαΐας, αλλά και εις τον Ακαδημαϊκόν τομέα, η σχεδόν κατάργησις της ελληνικής γλώσσης, εις βαθμόν που χειροτονούνται ιερείς προσήλυτοι και μη, που δεν γνωρίζουv ελληνικά, ώστε να διαβάσουν το ιερόν Ευαγγέλιον και να τελέσουν ακόμη και την Θείαν Λειτουργίαν εις την ελληνικήν.

Πιστεύομεν ότι είναι καιρός πλέον και το μεγάλο αυτό κακό να σταματήση, αλλοιώς θα είναι προτιμώτερον να φέρνωμε θεολόγους κληρικούς από την Ελλάδα που γνωρίζουν και την αγγλικήν, δια να δώσουν νέαν πνοήν εις την θείαν μας Λατρίαν, αφ' ενός και αφ' ετέρου να σταματήσουν τα πολυδάπανα κονδύλια χρημάτων εις βάρος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, που καθημερινώς ζητιανεύει δια οικονομικήν βοήθειαν, από τους ιδίους σχεδόν ομογενείς, οι οποίοι οικονoμικώς βοηθούν όλους τους τομείς της εκκλησιαστικής μας ζωής, σε βαθμό που πολλάκις εκφράζουν αγανάκτησιν.

Είναι αίσχος, εντροπή και προσβολή του αθανάτου ελληνικού πολιτισμού μας, το γεγονός, όπου στο παρεκκλήσιον της Θεολογικής Σχολής τελούνται ακολουθίαι, κάμνοντας χρήσιν και της αγγλικής γλώσσης.

Ενθυμούμαι όταν παρευρέθην εις εσπερινόν στο παρεκκλήσιον, παραμονή της εορτής των Τριών Ιεραρχών. προστατών της Ελληνικής Παιδείας και το κήρυγμα στο τέλος του εσπερινού εγένετο εις την αγγλικήν, παρόντων και των διδασκάλων των ελληνικών μας σχολείων, εκ των οποίων οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καλώς την αγγλικήν γλώσσαν.

Φανταστήτε την αγανάκτησιν με την οποίαν αποχωρήσαμεν, από την εορταστικήν αυτήν εκδήλωσιν, τιμώντας την μνήμην των τριών Ιεραρχών.

Αισχρόν, εστίν και λέγειν. Πώς θα γίνουν ερασταί της ελληνικής γλώσσης, οι σπουδάζοντες εν τη Θεολογική μας Σχολή;

Είναι τόσον αγανακτισμένος ο Επίσκοπος Ησαΐας, που ως κατακλείδα της επιστολής του, αναφέρει, «λυπούμαι διότι θα αναγκασθώ να μη ανανεώσω τα συμβόλαια μερικών από εσάς, την άνοιξιν, που δεν επιθυμείτε να συνεργασθήτε ο ένας με την άλλον, σε βαθμό να ματαιώνονται αι συνεδριάσεις της συγκλήτου των καθηγητών».

Φρονούμεν ότι δεν υφίσταται χειρότερον καταστρεπτικόν μέσον, διά την ακαδημαϊκήν πρόοδον μιας σχολής, από το ηθικό αυτό σαμποτάζ των καθηγητών. ώστε να ματαιώνονται αι συνεδριάσεις, που πάντοτε αποβλέπουν εις την πνευματικήν και επιστημονικήν πρόοδον οιασδήποτε σχολής.

Ταπεινώς συνιστώμεν εις τον Επίσκοπον Ησαΐαν να εφαρμόση την απειλήν αυτήν, άνευ ουδεμίας χρονοτριβής, αλλοιώς ο καρκίνος αυτός θα καταστρέψη μέχρις ηθικού θανάτου το πνευματικό μας αυτό ίδρυμα.

Ο αείμνηστος διευθυντής μας και πνευματικός μας πατέρας Αρχιεπίσκοπος Αθηναγόρας Καβάδας, μας έλεγε πολλές φορές: «Είναι προτιμώτερον να κλείσωμε την Θεολογικήν Σχολήν, εάν πρόκειται η κακή σας συμπεριφορά να φέρει τον ηθικόν θάνατον και τον μαρασμόν της εσωτερικής της ζωής».
|
Είναι καιρός πλέον. όπως η νέα διοίκησις της εκκλησίας μας, κάνει την σωστήν επιλογήν διά την επιβίωσιν του πνευματικού αυτού ιδρύματος, της Θεολογικής μας Σχολής, διά να δοθή τέρμα εις τα σημερινά της χάλια και σκάνδαλα.

Ας σταματήση και η χειροτονία εις ιερείς, των αποφοίτων εκείνων, οι οποίοι δεν γνωρίζουν καλώς την ελληνικήν γλώσσαν. Αλλοιώς, η ελληνική ορθόδοξος εκκλησία μας εν Αμερική, θα γίνει ο νεκροθάπτης της ελληνικής γλώσσης και του πολιτισμού μας.

[ o ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ - Αρ. Φύλλου 269 - Φεβρουάριος 1998 - σελ. 10 ]