top

η Πρωϊνὴ - 6-7 Ιουνίου 1998

Παρεμβάσεις

________________

Πραγματικός στόχος το Σχίσμα

Προβληματίζει η πρόταση της G.O.A.L.
για χειροτονία εγγάμων επισκόπων και διακονισσών

____________________________

Του ΙΩΑΝΝΗ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ  *)

____________________________

Φωτογραφία:
Αρχείο ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΝΑΓΟΥ

0 Οικουμενικός Πατρι-
άρχης κ.κ. Βαρθολομαίος μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Σπυρίδωνα.

Είναι φανερό από το συνέδριο του Σικάγου ότι οι πρωταγωνιστές του μεθοδεύουν σχίσμα. Πλην του γεγονότος ότι ο φερόμενος ως ηγέτης της προτεσταντίζουσας και παρεκκλησιαστικής οργάνωσης G.O.A.L. διατύπωσε απροκάλυπτα αυτή την απειλή, (και ερωτηθείς πολλές φορές έκτοτε, αν θα προχωρήσουν σε σχίσμα, αρνήθηκε επίμονα και κατηγορηματικά να διαψεύσει ότι έχουν αυτή την πρόθεση), υπάρχει και κάτι άλλο, που με προβληματίζει σοβαρά, για τις απώτερες σχισματικές προθέσεις τους. Αναφέρομαι πρώτιστα στο θέμα που ήγειραν, για χειροτονία εγγάμων επισκόπων και κατά δεύτερο λόγο στο θέμα της χειροτονίας διακονισσών.

Και εξηγούμαι. Τι λόγος θα μπορούσε να κάνει στα καλά καθούμενα τους διάφορους λαϊκούς σύνεδρους του Σικάγου (Καθηγητές, χειρούργους, businessmen, δικηγόρους κτλ.) να ασχοληθούν με τόσο ακανθώδη θεολογικά θέματα, όπως είναι η επαναφορά θεσμών, που κατήργησε η σοφία των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας, πριν από πολλούς αιώνες; Πρόκειται για θέματα, που διστάζουν να συζητήσουν ακόμα και σύνοδοι ιεραρχών, και για τα οποία δεινώς στασιάζονται οι απόψεις των ειδικών Καθηγητών των Θεολογικών Σχολών, έστω και αν η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων τάσσεται αναφανδόν υπέρ της μη επαναφοράς τους.

Μαζεύτηκαν, υποτίθεται, στο Σικάγο, για να συζητήσουν τα προβλήματα, που δημιούργησε η διακονία του Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνα. Πώς σχετίζεται η χειροτονία διακονισσών και η χειροτονία εγγάμων επισκόπων με το με το θεματολόγιο του συνεδρίου τους, αν το σχίσμα δεν είναι η πραγματική επιδίωξη και ο τελικός σκοπός που έχουν κατά νού; Γιατί άραγε τους προβλημάτισαν ειδικά αυτά και όχι άλλα από τις χιλιάδες ουσιαστικά προβλήματα που απασχολούν σήμερα την Εκκλησία και πιο συγκεκριμένα την Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής; Πραγματικά η ενασχόλησή τους, με αυτά τα θέματα φέρνει στο νου δύο εύγλωττες παροιμίες της θυμοσοφίας του λαού μας. "Το σπίτι καίγεται και η γριά κτενίζεται" κι "Όλα τα είχε η Μαριορή κι ο φερετζές της έλειπε".

Αφού... έλυσαν(!) όλα τα άλλα θέματα που υπάρχουν, αυτό που χρειαζόταν να συζητήσουν ήταν η επαναφορά του θεσμού των διακονισσών και η χειροτονία εγγάμων επσκόπων! Δύο τινά συμβαίνουν. Ή εξέλιπε από τους συνέδρους η στοιχειώδης σοβαρότητα (πράγμα απίθανο διότι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους επιτυχημένους και αποδεδειγμένα αρκούντως ευφυείς) ή έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους, πού ξέρουν πολύ καλά τι επιδιώκουν και οι οποίοι μεθοδεύουν τη δημιουργία σχίσματος.

Τι ρόλο είχαν οι διακόνισσες στην αρχαία Εκκλησία; Σε αντίθεση με τους διακόνους, που είχαν και μόνιμα λειτουργικά καθήκοντα, ο ρόλος των διακονισσών ήταν καθαρά μη λειτουργικός. Ήταν ρόλος κατηχήσεως, φροντίδας των ασθενών, διακονίας των ανθρώπων που είχαν ανάγκες, νεωκόρων, κ.ο.κ.

Μπορούν οι σύνεδροι του Σικάγου να μας πουν σε πόσους από αυτούς τους τομείς η Εκκλησία της Αμερικής, αλλά και η Ορθόδοξη Εκκλησία ως σύνολο. έχει αποκλείσει τις γυναίκες από αυτά τα διακονήματα; Γιατί επομένως χρειαζόταν στο συνέδριο του Σικάγου να θέσουν θέμα επαναφοράς ενός θεσμού, που καλύπτει ένα τομέα, όπου η διακονία των γυναικών όχι μόνο δεν αποκλείεται, αλλά με κάθε τρόπο ενθαρρύνεται σε βαθμό που η μεγάλη πλειοψηφία αυτών των αναγκών της Εκκλησίας μας να καλύπτεται σήμερα από ευσεβείς γυναίκες; Δεν έτυχε να πληροφορηθούν από κανένα οι σύνεδροι του G.O.A.L., το μοναδικό έργο που διεκπεραιώνουν οι δραστήριες και ευσεβείς γυναίκες, μέ τόση επιτυχία, ως φιλόπτωχοι σύνδεσμοι, ως κατηχήτριες, ως νεωκόροι, και ως διδάσκαλοι των ελληνικών σχολείων, που λειτουργούν σχεδόν σε κάθε κοινότητα και εξυπηρετούν τόσο αποτελεσματικά όλες αυτές τις ανάγκες της Εκκλησίας; Προς τι λοιπόν η ενασχόληση των συνέδρων με τις "βαρκούλες πού αρμενίζουν την ώρα που καράβια χάνονται", αφού προπαντός "οι βαρκούλες" κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους;

Αλλά η χειροτονία διακονισσών δεν ήταν θέμα προτεραιότητας για τους συνέδρους του Σικάγου. Το έθιξαν, για να υπάρχει προεργασία και προϊδεασμός για το θέμα, για να το χρησιμοποιήσουν στο μέλλον αν χρειαστεί. Αν, ο μη γένοιτο, προχωρήσουν σε σχίσμα, για να δημιουργήσουν τη διαβόητη "Αμερικανική ορθοδοξία" (λες και υπάρχουν λίγες προτεσταντικές παραφυάδες στις Η.Π.Α. κι έτσι χρειάζεται να δημιουργήσουν μια επιπλέον), ας μην παραξενευτεί κανείς, αν προχωρήσουν σε χειροτονία γυναικών, αρχής γενομένης από τις διακόνισσες και με το πρόσχημα ότι επαναφέρουν σε ισχύ θεσμό της αρχαίας Εκκλησίας, προσαρμοσμένο στις ανάγκες και το πνεύμα της σύγχρονης αμερικανικής πραγματικότητας!

Η χειροτονία όμως γυναικών, όπως ανάφερα, δεν είναι στις άμεσες προτεραιότητές τους.

Άλλο θέμα τους καίει. Και δικαίως! Αφού έβαλαν πλώρη για σχίσμα χρειάζονται επισκόπους, αν θέλουν να συγκροτήσουν "Ορθόδοξη" Εκκλησία. Αλλά πού να τους βρουν; Ποιος Επίσκοπος ή Αρχιμανδρίτης, απόφοιτος Ορθόδοξης Θεολογικής Σχολής, έχασε τα λογικά του, για να προσχωρήσει σε σχίσμα; Γνωρίζει ότι θα του έρθει κατακέφαλα αυθημερόν η καθαίρεση από το Πατριαρχείο. Ποιους θα βρουν επομένως πρόθυμους να χειροτονηθούν επίσκοποι; Προφανώς κάποιους άσχετους θεολογικά ή κάποιους προτεσταντίζοντες έγγαμους πρεσβυτέρους, οι οποίοι δεν είναι σε θέση να σταθμίσουν τις συνέπειες ή δεν ενδιαφέρονται γι' αυτές, μιας τόσο άφρονης ενέργειας.

Ως εκ τούτου συζήτησαν σε ομάδα εργασίας του συνεδρίου τους το ακανθώδες θέμα της επαναφοράς θεσμών που η σοφία των Αγίων Πατέρων και η πράξη της Εκκλησίας κατάργησε πριν πολλούς αιώνες. Ούτε Οικουμενική Σύνοδος να ήταν! Μια τέτοια πρόταση δείχνει βέβαια πού το πάνε, αλλά δείχνει προπαντός το πνεύμα της αλαζονείας, τη θεολογική ανεπάρκεια, την έλλειψη πνευματικής καθοδήγησης και το προτεσταντικό φρόνημα που τους διακρίνει.

Είναι δυνατόν ποτέ η θεολογική άγνοια, η έλλειψη πνευματικής καθοδήγησης, η αλαζονεία και το σχισμαπκό και αιρετικό φρόνημα να δώσουν κάτι καλό; Θα ήταν ασυγχώρητη αφέλεια να τρέφει κανείς τέτοια ψευδαίσθηση. Η δική μου εκτίμηση είναι ότι όχι μόνο δεν θα προκύψει κανένα καλό από τον G.O.Α.L., αλλά και κάποιες ορθές επισημάνσεις τους, για τα λάθη της διακονίας τον Σεβασμιοτάτου, θα θαφτούν μέσα στις στάκτες, τα αποκαΐδια, τα ερείπια και τον όλεθρο που θα αφήσει πίσω του η παρεκκλησιαστική και προτεσταντίζουσα αυτή οργάνωση.

Τα παραλέω; Εχω την ισχυρή πεποίθηση πως όχι. Υπόσχομαι μόνο να προσεύχομαι διακαώς, ο καλός Θεός να με διαψεύσει. Δεν θα συμβούλευα πάντως κανένα να βασιστεί σας προσευχές μου, για να μη συμβεί το χειρότερο, γιατί οι προσευχές ενός ανθρώπου της δικής μου αμαρτωλότητας, μόνο ως βδέλυγμα και ως ακαθαρσία φτάνουν στο Θρόνο του Αγίου Θεού.

Γι' αυτό, πριν είναι αργά, ας κάνουν όσοι μπορούν να κάνουν κάτι, για την αγάπη του υπέρ ημών Παθόντος και για την ενότητα της Εκκλησίας Του.

___________________

*) Δημοσιογραφικό ψευδώνυμο του φιλόλογου-θεολόγου Παναγιώτη Τελεβάντου

[ η Πρωϊνὴ - 6-7 Ιουνίου 1998 - σ. E6 ]