η Πρωϊνὴ - 3 Μαρτίου 1998

Συγχώρεση...

Αρκετοί ιερείς μας, ανάμεσα τους και ένας παλιός μου φίλος, εξήγησαν στους πι-στούς -προχθές Κυριακή- ότι από χθες που ήταν η Καθαρά Δευτέρα, μπαίνουμε στην περίοδο των Νηστειών, μιά περίοδο ιερή, κατά την οποία απαιτείται περισυλλογή και το κυριότερο συγχώρεση. Ένας εκ των κληρικών, προχώρησε και ζήτησε απ' όσους πίκρανε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να τον συγχωρέσουν.

Και εγώ ο αμαρτωλός αναρωτήθηκα: Πρέπει να φτάσουμε σε περίοδο νηστειών για να σταματήσουμε να κυριαρχόμαστε από το μίσος; Και τί θα συμβεί μετά τις νηστείες; Θα ξαναρχίσουμε να ...μισούμε τους συνανθρώπους μας; Θα ξαναρχίσουμε να κατηγορούμε και να προκαλούμε πόνο; Τέλος πάντων, πρέπει κάποιος να μου εξηγήσει για να αντιληφθώ και εγώ και οι άλλοι "πιστοί" τα δικαιώματα μας στην Αγάπη και το μίσος.

Προσωπικά, έχω ακούσει πολλούς κληρικούς μας να μιλούν με άσχημα λόγια, είτε για τον νυν είτε για τον πρώην Αρχιεπίσκοπο μας, ακόμα και για τους υπολοίπους αδελφούς τους. Ας μην αναφέρω τα όσα λένε για μας τους πιστούς... Η προσωπική μου εμπειρία ελπίζω να χωρέσει σύντομα σε βιβλίο...

Η προσπάθεια να ξεχαστούν τα φοβερά και τρομερά που πράττουν αρκετοί ιερωμένοι, με αφορμή την περίοδο των νηστειών, είναι τουλάχιστον πρόκληση. Το κήρυγμα της Αγάπης, που αντικαταστάθηκε από το κήρυγμα του μίσους, έπρεπε νάναι καθημερινή πρακτική.

Μ.ΙΓΝ.

[ η Πρωϊνὴ - 3 Μαρτίου 1998 - σ. 6 ]