Σκέψεις αναγνωστών για τη Θεολογική Σχολή

Εθνικός Κήρυξ - 24 Αυγούστου 1999

Κύριε Διευθυντά,

Διάβασα στην εφημερίδα σας της 1ης Αυγούστου την επιστολή του κ. Τρύφωνα Χατζηνικολάου και ειδικά την τελευταία παράγραφο εις την οποία συνιστά την κατάργησιν της Θεολογικής Σχολής, και δεν μπορώ παρά να αναφωνήσω «Γεια στο στόμα σου Τρύφωνα».

Είναι μια αλήθεια που όλοι τη βλέπουμε μα κανείς δεν λέει και δεν κάνει τίποτα.

Σαν πραγματικοί Αβδηρίτες δημιουργήσαμε ανώτατες σχολές χωρίς να έχουμε τα παιδιά να φοιτήσουν σε αυτές, και τούτο διότι δεν προνοήσαμε να κάνουμε σχολεία μέσης εκπαίδευσης για να εφοδιάζουν τις σχολές μας με άφθονο υλικό αποφοίτων όπως θα έπρεπε.

Όπως όλοι ξέρουμε, ο χαρακτήρας του παιδιού διαμορφώνεται σε ηλικία 13-18 ετών.

Τα στέλνουμε στα δημοτικά μας, μετά τα σπρώχνουμε στα καθολικά και τα δημόσια γυμνάσια και μετά τους λέμε ελάτε στις σχολές μας.

Αυτά είναι αστεία πράγματα. Στην τρυφερή και επίροπη ηλικία της εφηβίας τα παιδιά μας είναι έξω από την επιρροή του ελληνικού σχολείου, της Εκκλησίας και γενικά του δικού μας περιβάλλοντος.

Κάνουν φίλους και ερωτεύονται έξω από τον κύκλο μας και όταν φτάσει ο καιρός να σκεφθούν για περαιτέρω σπουδές, σκέπτονται Χάρβαρτ, Columbίa, Princeton ή άλλα διακεκριμένα πανεπιστήμια.

Δεν πρόκειται να πάνε στο ελληνικό κολέγιο.

Και έτσι χάνεται η ελληνική γλώσσα και έτσι χάνεται ο Ελληνισμός.

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο πως εδώ εμείς οι Ελληνοαμερικανοί, έχουμε αναπτύξει ένα αμερικάνικο σωβινισμό, όσον αφορά τα εκκλησιαστικά μας, που αποβαίνει σε βάρος της οικουμενικότητας του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας.

Θέλουμε τα δικά μας ιδρύματα, τις δικές μας εκκλησίες, τους δικούς μας δασκάλους, τους δικούς μας παπάδες, τόσο που να θεωρείται βλασφημία και αίρεση η ιδέα στρατολογήσεως δασκάλων και παπάδων από τις χιλιάδες αδιόριστους αποφοίτους των ελληνικών πανεπιστημίων, όπως πολύ σωστά προτείνει ο κ. Χατζηνικολάου.

Ευχαρίστως δεχόμεθα στις εκκλησίες μας Σέρβους, Βουλγάρους, Ρώσους ή Ιρλανδούς, αλλά ποτέ δεν θα δεχόμεθα ένα παπά απόφοιτο του πανεπιστημίου Αθηνών.

Αποτέλεσμα αυτού του σωβινισμού είναι η ίδρυση της Θεολογικής Σχολής που αποτελεί μαύρη τρύπα στα οικονομικά της εκκλησίας, που ματαίως οι ιθύνοντες της εκκλησίας και πολλοί από την «Εlite» της ελληνικής παροικίας προσπαθούν να δώσουν ρόδινο χρώμα.

Ματαίως γιατί θα μείνει για πάντα «μαύρη» και θα καταβροχθίζει πολύτιμα ποσά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σαν μαγιά για τη δημιουργία ενός αποθεματικού κεφαλαίου (Education Fund) που σκοπό θα είχε την ίδρυση και διατήρηση σχολείων μέσης εκπαιδεύσεως που στερούμεθα και που είναι απολύτως αναγκαία, αν θέλουμε να διατηρήσουμε αλώβητη τη σιαμαία σχέση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας.

Είναι θλιβερό και αξιοκατάκριτο το γεγονός ότι για να γεμίσουμε μερικά, όχι όλα, από τα έδρανα στις αίθουσες της Σχολής, μαζεύουμε «κάθε καρυδιάς καρύδι, για να μπορέσουν έτσι οι ιθύνοντες να δικαιολογήσουν την ύπαρξη της Σχολής και των θέσεών των με προϋπολογισμό εκατομμυρίων δολαρίων.

Αν νομίζουν, οι ιθύνοντες της Σχολής και της Εκκλησίας, πως κάνω λάθος στις παρατηρήσεις μου, δεν έχουν παρά να δημοσιοποιήσουν τον οικονομικό απολογισμό του σχολικού έτους 1998-1999.

Επίσης θα θέλαμε να ξέραμε πόσοι απεφοίτησαν, πόσα Ελληνόπουλα και πόσοι ξένοι των οποίων σημειωτέον οι οικογένειες δεν έχουν συνεισφέρει καθόλου στα οικονομικά της Εκκλησίας μας, για να μπορέσουμε να τους πούμε μπράβο ή να τους πούμε «ντροπή».

Χρησιμοποιούν την εισφορά μας, και πρέπει να μας πουν πώς τη διαθέτουν.

Απεχθάνομαι τους σύγχρονους προφήτες, αλλά αν δεν κλείσει η Θεολογική Σχολή και οι απόφοιτοι της δεν πάψουν να στελεχώνουν την εκκλησία μας, μέσα σε μια γενεά, ο αφανισμός της ελληνικής γλώσσας μέσα στην εκκλησία μας, πρέπει να θεωρείται δεδομένος.

Με εκτίμηση

Κωνσταντίνος Λυκογιάννης
ELMSFORD,ΝΥ
8/16/99

[ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ - 24 Αυγούστου 1999 - σ. 4 ]