top

ΣΧΟΛΙΑ - ΓΝΩΜΕΣ

Πρωϊνή (Ν.Υ.) - 8-9 Ιουλίου 2000

Eπιβεβαίωση των προβλέψεων

Με ηρεμία - όπως όλοι προέβλεπαν - ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Κληρικολαϊκής Συνέλευσης. Ακόμη και το αγκάθι του καταστατικού, που πολλοί πίστευαν ότι ήταν δυνατόν να αποτελέσει την χρυσή ευκαιρία για την OCL και την εν χειμερία νάρκη ευρισκομένη GOAL, να γίνουν ο πόλος συσπείρωσης όλων των δυνάμεων, παρήλθε χωρίς πολύ μεγάλο κόστος. Κι αυτό γιατί υπήρξε πολύ παρασκήνιο, πολλές συζητήσεις κι αρκετό πάρε-δώσε. Πρώτα απ' όλα, καθώς ήταν γνωστές οι θέσεις όλων των πλευρών, το δίλημμα των μητροπολιτών ήταν με ποιο τρόπο θα έστελναν το μήνυμα προς το Φανάρι, χωρίς ταυτόχρονα να ενισχύσουν την OCL και να αποδυναμώσουν τον Αρχιεπίσκοπο. Και προτίμησαν να διαμαρτυρηθούν με πολύ πρωτότυπο τρόπο. Υποστήριξαν έμπρακτα τον Αρχιεπίσκοπο -και γι' αυτό ηττήθηκε η πρόταση της OCL- κατέστη όμως σαφές στους πάντες πως χωρίς την υποστήριξή τους, θα περνούσε. Έτσι, ας το λάβουν -λένε- σοβαρά υπόψη τους στην Κωνσταντινούπολη, πως αν θέλουν ειρήνη, θα πρέπει να δεχθούν τα αιτήματα των μητροπολιτών.

Όμως, κι η OCL κέρδισε αρκετές εντυπώσεις. Αφού φρόντισε εκ των προτέρων να διασφαλίσει πως έστω κι ως εισήγηση, το ψήφισμα θα υιοθετούταν, συσπείρωσαν αρκετές δυνάμεις και μπορούν τώρα να εμφανίζονται ως υπεύθυνη δύναμη, ικανή να διαπραγματευθεί με διαλλακτικότητα.

O Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος ήταν αναμφίβολα ο μεγάλος νικητής του συνεδρίου. Με ήπιο και πράο λόγο, πολλές φορές αλληγορικό, απέφυγε τις κακοτοπιές, επιζήτησε το εφικτό και δεν εμβάθυνε θέματα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν δυσφορία στους συνέδρους. Έδειξε την εικόνα ενός ηγέτη που αποδέχεται την όποια κριτική, αλλά παράλληλα, έχει τη δυνατότητα να συναλλαχθεί με όλες τις δυνάμεις και να αναγορευθεί σε παράγοντα ενότητας. Διακινδύνευσε μόνο στην περίπτωση της συζήτησης ή μη του καταστατικού, όμως, εκεί δόθηκαν άνωθεν εντολές και σε κάθε περίπτωση, πείθοντας τους μητροπολίτες να λάβουν δημόσια θέση υπέρ του, μείωσε στο ελάχιστο το κόστος.

Στα αρνητικά του συνεδρίου, θα πρέπει να καταγραφεί η χαμηλή συμμετοχή κόσμου, η έλλειψη ζωντανού διαλόγου, η απουσία συγκεκριμένων προτάσεων, που θα στηρίξουν τον υψηλός στόχο της "αιωνιότητας των παραδόσεων, στη νέα χιλιετία". Ιδιαίτερα απογοητευτική ήταν η ανταπόκριση της πλειοψηφία των αντιπροσώπων στα θέματα της ταυτότητας, της παράδοσης και της ελληνικής παιδείας. Οι λίγοι ρομαντικοί που έδωσαν τη μάχη της ελληνικής γλώσσας, αντιμετωπίστηκαν λίγο-πολύ σαν περιθωριακοί και γραφικοί τύπου. Και το μένος που επέδειξαν -πέραν της OCL- κάποιοι λαϊκοί και κληρικοί, εναντίον των ελληνικών σχολείων, αποτελεί στοιχείο σοβαρού προβληματισμού για το που οδεύει η Εκκλησία μας κι αν θα μπορέσει και στο μέλλον να διαδραματίσει το ρόλο του θεματοφύλακα του Ελληνισμού, στην αμερικανική ήπειρο. Αντιλαμβανόμενος αυτό το κενό, ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος, στην ομιλία με την οποία έκλεισε τις εργασίες της Κληρικολαϊκής Συνέλευσης, τόνισε στους αντιπροσώπους πως δεν μετρούν τόσο οι αποφάσεις και τα ντοκουμέντα του συνεδρίου, που κάποια μέρα θα ξεχαστούν, αλλά κυρίως, αυτό το αίσθημα που δημιούργησε η συνεύρεση του κόσμου και το καλό κλίμα του συνεδρίου.

Όμως, αυτές οι αποφάσεις που έλειπαν, μαζί κι ο χαμηλός ενθουσιασμός, αποτελούν τις κινητήριες δυνάμεις της Εκκλησίας μας. Αυτές που προτρέπουν τον κόσμο να λαμβάνει ενεργά μέρος στη ζωή των κοινοτήτων και να προσφέρει με απλοχεριά χρήματα για την κάλυψη των αναγκών της Εκκλησίας και την υλοποίηση των σχεδίων της. O μόνος τρόπος για να ξεπερασθεί αυτό το πρόβλημα, είναι να αφουγκραστεί πραγματικά ο Αρχιεπίσκοπος τις ανησυχίες και τις πικρίες τους και να πάρει προσωπικά στα χέρια του τα ηνία της διοίκησης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής από τους "πατριαρχικούς φίλους".

O μεγάλος χαμένος της 35ης Κληρικολαϊκής Συνέλευσης της Φιλαδέλφειας, ήταν κατά γενική ομολογία το Πατριαρχείο. H ψηφοφορία για τη συζήτηση του καταστατικού έδειξε πως υπάρχει γενική αμφισβήτηση και του ρόλου του και των ανθρώπων του και ότι λείπει η εμπιστοσύνη στις ενέργειές του. Και δεν ήταν μόνο οι δηλώσεις του στελέχους της OCL, Τζορτζ Καρκέζη ότι "οι παραβιάσεις του καταστατικού, τα τελευταία χρόνια, δεν προήλθαν από λαϊκούς και κληρικούς της Αμερικής, αλλά από μακράν". Ήταν κι η σαφής δήλωση του μητροπολίτη Δαρδανελίων, κ. Aντωνίου, που τόνισε ότι εμείς εδώ στην Αμερική, δεν θέλουμε το μικρο-μάνατζμεντ κανενός από το εξωτερικό". Κι ήταν σαφές το ψήφισμα δυσφορίας, για την συνεχή μη επικύρωση από το Πατριαρχείο των αποφάσεων Κληρικολαϊκών Συνελεύσεων, για άγνωστους λόγους.

Το μήνυμα φαίνεται ότι έχει ληφθεί από το Φανάρι, ακόμη και στο ζήτημα της δελφινικής εμφάνισης του μητροπολίτη Σεβαστείας Δημητρίου, ο οποίος υποχρεώθηκε μετά την έκφραση δυσφορίας αρκετών αντιπροσώπων, περιόρισε τις εμφανίσεις του. Όμως, δεν είναι σίγουρο αν το Φανάρι είναι διατεθειμένο να αλλάξει τακτική.

Αν δεν το πράξει, είναι βεβαία η πρόκληση μιας νέας κρίσης στην Αμερική, με απρόβλεπτες τις σχέσεις που θα προκύψουν μεταξύ της Μητρός Εκκλησίας και της μεγάλης θυγατέρας της.

[ Ομογενειακά | Σχόλια-Γνώμες | www.omogeneiaka.net/Sxolia-7a.htm  -  8 Ιουλίου 2000 ]