top

Εθνικός Κηρυξ - 22-23 Ιουνίου 2019

Αφιερωματική έκδοση για τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο

Άνω σχώμεν τας καρδίας!

Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Δράγα, ΔΦ, ΔΘ, καθηγητού

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής γυρίζει σελίδα! Αυτό σηματοδοτεί η ενθρόνιση του εκλεγμένου νέου και χαρισματικού Αρχιεπισκόπου μας, του από Προύσης κ.κ. Ελπιδοφόρου, στον θρυλικό αλλά γεραρό θρόνο της. Το όνομά του και η μέχρι τούδε λίαν ευδόκιμη εκκλησιαστική και επιστημονική διακονία του στην Πρωτόθρονη Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που έχουν διαλαληθεί στα χρόνια της πορείας του στα ΜΜΕ και αποκαλύπτονται πρόσφατα και καταιγιστικά στα διαδίκτυα, και στο εξωτερικό και εδώ στην Αμερική, μας γεμίζουν με αισιοδοξία.

Έρχεται σε μια δύσκολη συγκυρία την οποία και γνωρίζει και ήδη προέβηστις πρώτες ενέργειες προς επίλυσή της.Μας υπενθυμίζει το ελπιδοφόρο μήνυμα του Ποιμένα του Ερμά της αποστολικής εποχής: ότι η Εκκλησία στις ιστορικές τοπικές αλλά και οικουμενικές εκφάνσεις της «γηράσκει και ανανεώνεται», γερνάει και ξαναζωντανεύει. Προβληματίζεται αλλά δεν απογοητεύεται ούτε λιποψυχεί. Ζει και κινείται μέσα σ ένα κόσμο που, όπως λέει ο Απόστολος, «εν τω πονηρώ κείται» και που παρέρχεται και διαλύεται χωρίς επιστροφή. Εκείνη όμως με το μαρτύριό της εξαγνίζεται, αγιάζεται και μεταβαίνει από το σκότος στο Φως, στην πρώτη ανάσταση. Θα λέγαμε «από το θάνατο στη ζωή».

Η συνεχής ανανέωση, εξάγνιση και νεκρανάσταση της Εκκλησίας στο ιστορικό διάβα της επιτυγχάνεται με την αλλαγή προσώπων και πραγμάτων καθώς η μία γενεά διαδέχεται την άλλη. Τα «παλαιά» παρέρχονται μέχρι να γίνουν τα πάντα «καινά». Στην προκειμένη περίπτωση το «κύριο πρόσωπο» είναι ο νέος Αρχιεπίσκοπός μας και «τα πράγματα» είναι τα όσα η νέα ηγεσία του θα μας προσφέρει από την Μητέρα Εκκλησία που τον στέλνει για να γυρίσει η Αρχιεπισκοπή μας σελίδα και να ανατείλει μια ανανεωμένη εποχή. Όμως, για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται συμπαράσταση εκ μέρους όλων μας στον νέο Αρχιεπίσκοπό μας, κλήρου και λαού, και όχι αντιπαράθεση. Χρειάζεται όλο το σώμα της Αρχιεπισκοπής να συσπειρωθεί γύρω από τον νέο ηγέτη ώστε η ηγεσία του να αποδώσει το ζητούμενο, την ανανέωση με όλα τα ευεργετικά παρεπόμενά της.

Η συμπαράσταση όλων μας στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής προς τον νέο Αρχιεπίσκοπό μας, σημαίνει συμπαράσταση της Αρχιεπισκοπής μας προς το Πατριαρχείο μας. Η Αρχιεπισκοπή μας είναι η θυγατέρα και το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως η μητέρα της, που επιβεβαιώνει την Ελληνορθόδοξη ταυτότητά μας και το γένος μας, την Ορθοδοξία. Τον νέο Αρχιεπίσκοπο, όπως και όλους τους προκατόχους του, τον έστειλε Εκείνη, γιατί Εκείνη είναι η Πρωταγωνίστρια, εφόσον ως Πρωτόθρονη έχει επωμισθεί την «μέριμνα πασών των Εκκλησιών», που αποτελούν την Οικογένειά της, την «Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική, Εκκλησία». Τα τέσσερα αυτά ουσιαστικά χαρακτηριστικά της Εκκλησίας μας υπενθυμίζουν τα αναζωπυρωτικά κριτήρια της ανανέωσής μας, την Ενότητα, δηλ. την ένωση των πολλών με τον πρώτο που τους αντιπροσωπεύει, την Αγιότητα, δηλ. τη διαφάνεια και δικαιοκρισία στις πράξεις και γενικά στον τρόπο ζωής, την Καθολικότητα, δηλ. την οικουμενικότητα που συμπεριλαμβάνει και αγκαλιάζει όλους χωρίς διακρίσεις και χωρίς να αλλοιώνει την ιδιαιτερότητά τους, και την Αποστολικότητα, δηλ. την θεόδοτη αποστολή μας που είναι η σωτηρία σύμπαντος του κόσμου. Είναι όλα αυτά τα απτά εχέγγυα της μυστικής παρουσίας του Χριστού και της Εκκλησίας του μέσα στον ορατό επίγειο κόσμο των ανθρώπων.

Ο νέος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής είναι ο 7ος κατά χρονολογική σειρά. Η ενθρόνισή του που είναι η απαρχή της διακονίας του μας υπενθυμίζει τη διακονία των προκατόχων του η οποία σηματοδοτεί τα στάδια από τα οποία πέρασε η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής στην μέχρι τούδε ιστορική της πορεία.

Όλοι τους αγωνίσθηκαν και θυσιάσθηκαν. Ολοι τους εστάλησαν από την Μητέρα Εκκλησία για να την στερεώσουν και να δρομολογήσουν την ανάπτυξή της και να εκπληρώσουν τον σωτηριολογικό προορισμό της.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αλέξανδρος (1922-1931) έθεσε τον θεμέλιο λίθο, προσελκύοντας τα δύο τρίτα της ελληνοαμερικανικής ομογένειας. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηναγόρας (1930-1948) ανύψωσε τον σκελετό της ξεπερνώντας της πολιτικές και αυτονομικές αγκυλώσεις της. Ο Αρχιεπίσκοπος Μιχαήλ (1949-1958) την έχτισεκαι την λάμπρυνε με τη σοφία του και την πνευματικότητά του, και ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος (1958-1996) την ολοκλήρωσε με τη μεγαλοσύνη της προσωπικότητάς του. Υπήρξε ένας συνειρμός στο έργο των Αρχιεπισκόπων Αθηναγόρα, Μιχαήλ και Ιακώβου μέχρι το 1977, όπως μας τονίζουν οι ιστορικοί ερευνητές.

Στη δεύτερη όμως περίοδο της Ιακώβιας εποχής βλέπουν μια απρόσμενη φυγόκεντρη αλλαγή που καταλήγει σε προβληματικό αποτέλεσμα, την αντιπαράθεσή του με το Πατριαρχείο και την παραίτησή του,  | που επεκτάθηκε στην αρνητική αντίδραση προς το θετικό έργο του μεθοδικού και άδολου Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνα (1966-1999) και του βιβλικού ηθοπλάστου Αρχιεπισκόπου Δημητρίου (1999- 2019) για διαφορετικούς λόγους.

Η νέα σελίδα που ανοίγει για την Αρχιεπισκοπή η παρουσία του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου είναι κρίσιμη γιατί η Ελληνική Αρχιεπισκοπή Αμερικής ως Επαρχία της Πρωτόθρονης Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας ασκεί πρωτόθρονο ρόλο στην πολυεθνική Ορθόδοξη Διασπορά της Αμερικής.

Αυτό είχε υπόψη του ο μεγαλόπνοος Αρχιεπίσκοπος Αθηναγόρας όταν φεύγοντας από τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο του με προορισμό τον Πρωτόθρονο θώκο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας άφησε μια βαρυσήμαντη ρήση στο ποίμνιο του σαν παρακαταθήκη: «Αγαπάτε την Πατρίδα και την Εκκλησία σας. Ουδέποτε να αποχωρισθείτε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η αυθεντία του θα είναι φάρος οδηγητικός εις την ζωήν σας. Χωρίς το Οικουμενικό Πατριαρχείο η Αρχιεπισκοπή Αμερικής δεν είναι πρώτη αλλά πιθανότατα τελευταία στα δίπτυχα της Ορθοδόξου Εκκλησίας».

[ Εθνικός Κηρυξ
  Αφιερωματική έκδοση για τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο
  22-23 Ιουνίου 2019 - σελ. 31 ]