top

Εθνικός Κήρυξ - 3 Ιουλίου 2022

Ιστορία της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Αμερικής 1922-2022

Του Αλέξανδρου Κιτροέφ

Η ίδρυση της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Αμερικής στην πόλη της Νέας Υόρκης το 1922, με την ονομασία Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Βόρειας και Νότιας Αμερικής ήταν μία κομβική στιγμή στην ιστορία της Ορθοδοξίας στο Νέο Κόσμο. Σηματοδότησε τις απαρχές μιας πιο οργανωμένης εκκλησιαστικής ζωής κάτω από την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Από εκείνη τη στιγμή η Αρχιεπισκοπή έγινε η πνευματική και διοικητική κεφαλή της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας στη Βόρεια και Νότια Αμερική μέχρι το 1999 και μετά, αφού δημιουργήθηκαν ξεχωριστές Αρχιεπισκοπικές Επαρχίες στον Καναδά, την Κεντρική και τη Νότια Αμερική, για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

[ ... ]

Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων (1996-1999)

Το να αντικαταστήσει τον Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο θα ήταν πολύ δύσκολο για κάθε κληρικό και αυτό συνέβη στην περίπτωση του Σπυρίδωνα (Παπαγεωργίου) Μητροπολίτη Ιταλίας τον οποίον επέλεξε το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως τον διάδοχο του Ιακώβου. Ο Σπυρίδων είχε γεννηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά είχε κάνει τις θεολογικές του σπουδές στην Ευρώπη όπου είχε παραμείνει. Τελικά η παραμονή του Σπυρίδωνος ήταν βραχεία για μια σειρά από λόγους, η πολιτεία του θεωρήθηκε υπερβολικά παραδοσιακή και ο τρόπος που ασκούσε τις εξουσίες του αποξένωσε πολλούς γύρω του. Μια σημαντική του προσφορά όμως ήταν η δουλειά μιας επιτροπής εμπειρογνωμόνων για την ελληνική παιδεία που ηγήθηκε ο γνωστός καθηγητής ξένων γλωσσών Τζον Ρασσιά.

Τη στιγμή της παραίτησης του Ιακώβου το Οικουμενικό Πατριαρχείο εφάρμοσε μια σειρά από διαρθρωτικές αλλαγές στη δομή της Αρχιεπισκοπής. Το αρχικό σχήμα της Αρχιεπισκοπής Βορείου και Νοτίου Αμερικής χωρίστηκε σε Αρχιεπισκοπές του Καναδά, της Κεντρικής Αμερικής, της Νότιας Αμερικής και Αμερικής (δηλαδή των Ηνωμένων Πολιτειών) και στις ΗΠΑ οι επισκοπικές περιφέρειες έγιναν μητροπολιτικές αποκτώντας μεγαλύτερη αυτονομία από την Αρχιεπισκοπή. Παράλληλα ενδυναμώθηκαν οι δικαιοδοσίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Η περίοδος του Σπυρίδωνος δεν πρέπει να θεωρηθεί απλή παρένθεση στην ιστορία της Αρχιεπισκοπής. Ούτε οι δυσκολίες που αντιμετώπισε πρέπει να εκληφθούν ως αποκλειστικά προϊόντα της προσωπικότητάς του ή του τρόπου που διοικούσε. Ο Σπυρίδων αντιπροσώπευε μια παραδοσιακή προσέγγιση στην επίλυση των ζητημάτων της Αρχιεπισκοπής που αποδείχθηκε ακατάλληλος διότι η Αμερικανοποίηση είχε ήδη προχωρήσει. Και το διακύβευμα για τους διαδόχους του ήταν και παραμένει πως θα ισορροπήσουν ανάμεσα στις παραδόσεις της Ορθοδοξίας και την νεωτερικότητα της Αμερικής.

[ ... ]

[ Εθνικός Κήρυξ
   www.ekirikas.com/istoria-tis-ellinorthodoxis-archiepis/
   3 Ιουλίου 2022 ]